Julien kiest z’n eigen weg en niemand slaat alarm

Hoe kon het gebeuren dat de roofovervaller zich onttrok aan het toezicht?..

Welbeschouwd moet de echte therapie nog beginnen als in december 2004 Julien C. vindt dat hij op de goede weg is. Hij geeft er de brui aan. En hoewel zijn therapeuten en zijn moeder menen dat C. nog niet is uitbehandeld, ziet de toezichthouder van de reclassering geen reden in actie te komen.

Hij gedoogt de eigenzinnigheid van Julien en slaat de alarmerende signalen van anderen in de wind. Daarmee gaat hij ook voorbij aan het vonnis van de rechter. Die had nadrukkelijk gesteld dat de gevangenisstraf ‘voor de duur van zes maanden niet ten uitvoer zal worden gelegd’ op voorwaarde dat Julien C. zich zou laten behandelen.

De affaire begint in april 2004. Julien C. wordt door rechtbank van Breda veroordeeld voor een gewapende roofoverval op een supermarkt in Breda in oktober 2003. De buit bedraagt 3.500 euro.

Hij krijgt twee jaar cel, waarvan een half jaar voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Gezien zijn ‘zwak normbesef’ en ‘anti-sociale persoonlijkheid’ legt de rechter hem ook een verplichte behandeling op in een forensisch therapeutische kliniek.

In augustus 2004, tegen het eind van zijn celstraf (met aftrek van voorarrest), begint het ‘penitentiair programma’ bij de stichting Exodus in Den Haag ter voorbereiding van zijn terugkeer in de maatschappij. Twee maanden later is het eerste verplichte contact met de reclasseringswerker. Ook wordt dan een begin gemaakt met een reeks van tien behandelingen bij de psychiatrische kliniek De Waag in Den Haag.

Het gaat niet alleen om ‘terugvalpreventietraining’, om te voorkomen dat de cliënt opnieuw in de fout gaat. Tijdens de sessies wordt ook goed gekeken naar de persoon om zo inzicht te krijgen welke behandeling daarna nog nodig is.

Hij woont dan in een doorgangshuis van Exodus in Den Haag. In december 2004, na acht van de tien sessies, houdt Julien C. het voor gezien. Hij vindt dat hij weer op de goede weg is en komt niet meer opdagen bij De Waag. Tot schrik van zijn therapeuten die C. bestempelen als een ingewikkeld persoon aan wie nog wel wat gesleuteld kan worden.

Volgens het protocol van de reclassering had de toezichthouder op dat moment de obstructie van zijn cliënt moeten melden aan het Openbaar Ministerie. In dat geval had het OM naar de rechter kunnen stappen, waarna deze had kunnen beslissen dat Julien C. alsnog zijn voorwaardelijke straf van zes maanden had moeten uitzitten.

Maar de toezichthouder verzuimt rapport uit te brengen aan het OM. Hij kiest zijn eigen plan, vindt dat het wel goed gaat en verliest zijn cliënt vrijwel uit het oog. Tussen eind 2004 en medio 2006 ziet hij Julien C. nog maar zeven keer, zo blijkt uit het onderzoek van voormalig procureur-generaal Dato Steenhuis. ‘Dat is veel te weinig voor iemand met zulke problemen’, zegt directeur Sjef van Gennip van Reclassering Nederland.

De summiere contacten richten zich bovendien vooral op materiële zaken, zoals huisvesting en geld. Daarmee zit het wel snor, oordeelt de reclasseringswerker. Maar hij let nauwelijks op de geestelijke gesteldheid van zijn cliënt, die door anderen wel is omschreven als een wandelende tijdbom.

In de zomer van 2006 wordt het toezicht van Julien C. beëindigd. De reclasseringsmedewerker geeft zijn cliënt het stempel ‘geslaagd’. Zijn positieve rapportage wordt gefiatteerd door zijn chef.

Ook de werkbegeleider, die geacht wordt de toezichthouder te begeleiden en te kijken hoe alles inhoudelijk is verlopen, slaat geen alarm.

Op 1 december 2006 wordt Julien C. in Hoogerheide, vlakbij het huis van zijn moeder en stiefvader, gearresteerd. Hij wordt verdacht van moord of doodslag op de 8-jarige basisschoolleerling Jesse Dingemans eerder die dag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden