Column

Juichen wordt steeds lastiger

Het grote bedrog

Het stond zaterdag groot in deze krant: enkele spelers van Willem II lieten zich in 2009 omkopen om van Ajax en Feyenoord te verliezen. Ik was er al bang voor. De journalisten, Van Dongen en Feenstra, hadden zich in het onderwerp vastgebeten - je kon erop wachten tot ze een paar tandhalsjes zouden blootleggen.

Dus ook het voetbal is verrot. Ook onze kleine Mickey Mouse heeft het achter de ellebogen en kon de lokroep van de steekpenning niet weerstaan. Misschien was het ook wel naïef om te denken - te hopen eigenlijk - dat het bedrog het voetbal zou overslaan.

Het ergste van bedrog is - het klinkt een beetje alsof je het zelf kunt bedenken - dat je bedrogen wordt, voor gek wordt gezet. Alsof je naar een film hebt gekeken en je voor alle personages en ontwikkelingen hebt opengesteld, maar in de laatste scène ineens iemand de ogen opent - haha, het was maar een droom, niets van waar allemaal.

Nu kunnen we voortaan alles in twijfel trekken. Kijken met voorbehoud, met een extra oog, dat steeds in de gaten houdt of er geen dubbele bodems zijn. Op zich is er geblunder genoeg in onze competitie; we zullen niet snel verlegen zitten om materiaal dat wantrouwen voedt.

Juichen wordt ook lastiger. Wielerverslaggevers durven al een tijdlang niet meer echt enthousiast te zijn. Veel te vaak bleken de prestaties achteraf te berusten op bedrog en stond de enthousiaste verslaggever als hopeloos vrolijk te kijk.

Eigenlijk was Mart Smeets de laatste die nog onbekommerd bleef genieten en zelfs bleef juichen toen de wegrace van de Olympische Spelen onder onze ogen werd verkocht.

Zelf heb ik trouwens ook weleens voor paal gestaan. Dan had ik de Belgische renner Tom Boonen als een bakvis bejubeld en met weerzin over bijvoorbeeld Robert Gesink geschreven. Dat had andersom gemoeten, dat zag ik ook wel in toen het te laat was. Maar ja, mijn schuld was het niet, het was de schuld van het bedrog.

Voorzover we weten - de journalisten zijn waarschijnlijk nog niet uitgewroet - is het in het voetbal nog niet zo erg als het in het wielrennen is geweest, of is. De bedrieger van Willem II leek geen Armstrong of Vinokourov.

Toen de verslaggevers hem met de belastende feiten confronteerden, werden zijn ogen rood, en begonnen zijn vingers te trillen. Hij speelt nu in de tweede Portugese divisie. Hij heeft geen geld meer, zegt hij. Van de opbrengst van het bedrog liet hij in Sierra Leone enkele weeshuizen bouwen.

Voor een weeshuis in Afrika wil ik wel voor de gek gehouden worden, voor scholen ook nog wel, kinderziekenhuizen, water-, voedsel- en de-radicaliseringsprogramma's, maar daar moet het bij blijven.

Anders zijn we heel snel uitgejuicht, vrees ik, en zullen we Mart Smeets opnieuw moeten inhuren om op zondagavond zeven uur de manipulatie voor ons te bezingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.