Journalist Bell wordt tegen wil en dank parlementslid

Martin Bell had voor de gelegenheid natuurlijk het witte pak aangetrokken, zijn handelsmerk. Maar de voormalige oorlogsverslaggever van de BBC, beroemd geworden met zijn reportages uit Bosnië, waar hij in 1993 gewond raakte, had toch al iets van een politicus, op het podium van het dorpshuis in Tatton....

Van onze correspondent

LONDEN

Daar hoorde Bell donderdagnacht dat hij door het district, tot dusver een van de veiligste Conservatieve zetels in het land, was gekozen als parlementslid. Dat was aanvankelijk geenszins de bedoeling. Op 7 april stortte hij zich, als onafhankelijk kandidaat, in de campagne. Zijn tegenstander was Neil Hamilton, een van de hoofdrolspelers in de affaire waarin parlementsleden werden betaald voor het stellen van kamervragen.

Hamilton weigerde echter zich wegens het naar hem ingestelde onderzoek als kandidaat terug te trekken. Daarop verklaarden zowel de kandidaat van Labour als die van Liberaal-Democraten dat zij dat wel zouden doen, als er een vervanger was te vinden die als anti-corruptie-kandidaat de handschoen tegen Hamilton wilde opnemen. Na lang aandringen was Bell daartoe bereid.

Niet om parlementslid te worden. De journalist ging ervan uit dat zijn komst Hamilton alsnog tot terugtreden zou bewegen. 'Dit wordt de kortste politieke carrière in de geschiedenis', zei hij op 7 april nog hoopvol tijdens een persconferentie. 'Ik rijd nog liever over Sniper Alley in Sarajevo, dan hier te zitten.' Maar Hamilton bleef, en dus kon Bell ook niet meer terug.

Naarmate de campagne vorderde, begon Bell plezier te krijgen in het politieke handwerk van stemmen werven en handen schudden. Hij benoemde zijn 23-jarige dochter tot zijn spin doctor, en zag de polls langzaam maar zeker in zijn richting verschuiven. Met een meerderheid van tienduizend stemmen veroverde hij vervolgens de zetel.

In zijn dankwoord verklaarde Bell donderdagnacht dat Tatton door hem te kiezen 'een spoortje licht had gebracht in duistere tijden'. Bell voegde daar aan toe niet langer dan één termijn parlementslid te zullen blijven.

Bells uitverkiezing betekende de herleving van een oude traditie in de Britse politiek, die van de onafhankelijke kandidaat. Eeuwenlang stuurden vooral de universiteiten niet-partijgebonden kamerleden naar Westminster. Na de verkiezingen van 1945 kwam aan die gewoonte een eind.

Het enige waar Bell zich vrijdag zorgen over maakte, was de vraag aan welke zijde van het Lagerhuis hij als kleine zelfstandige plaats moest nemen. 'Dat is een probleem. Ik heb erover gedacht dagelijks te wisselen, maar door die volle Labourbanken is dat ook moeilijk.'

Hamilton nam hevig geëmotioneerd afscheid van het district dat hij sinds 1983 vertegenwoordigde. Gesteund door zijn alomtegenwoordige vrouw Christine, en met hevig trillende handen, gaf hij zijn nederlaag toe. Een felicitatie aan Bell kon er niet af. 'Ik ben kapot', zei hij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden