Jonge gokker is vooral een zielig ventje

Aan de Andere Kant van de Tunnel, Vrijdag, Nederland 2, 20.15 uur...

MIRJAM SCHOTTELNDREIER

Eerst gooit hij het zuurverdiende geld van de band in een fruitautomaat. Dan verdwijnen er geleende flappen van zijn vriendin in de machine. Een gepikt 'voorschot' uit de portemonnee van zijn moeder. Tuinkabouters uit de winkel van z'n vader - waarin hij van z'n levensdagen niet wil staan - worden gejat, voor de verkoop.

Om schulden af te betalen, en weer te vergokken.

Martijn, een tamelijk verwende doorsnee-puber uit een doorsnee-gezin, werkt zich met zijn goklust steeds verder in de nesten. Tien, vijfentwintig, vijfendertig, vijftig gulden, telkens wordt het papiergeld in hoog tempo gewisseld voor kloeke munten van vijf. Retteketet, kletterdekletter, Las Vegas in de snackbar.

Nathalie, z'n vriendin die zo'n opmerkelijke toegevendheid en trouw ten toon spreidt, zet hem uiteindelijk aan de dijk. De band zei 'manager Martijn' al eerder gedag.

Bob Entrop, bekend van Tussen eten en afwas, schetst met de speelfilm Aan de andere kant van de tunnel een herkenbaar beeld van gokverslaving onder jongeren. Dat wil zeggen dat Martijn niet als een vervuilde zombie in de goot eindigt, maar gewoon: als een wat zielig ventje dat op de been wordt gehouden door zijn omgeving die minder egocentrisch is dan hijzelf en, ook niet ongewoon, bereid is de financiële klappen op te vangen.

Een licht gevoel van wrevel blijft daarom wel over als na anderhalf uur kijken naar een tamelijk irritante hoofdpersoon die, gelukkig, tussendoor ook aardige, soms zelfs komische kanten heeft laten zien, als die na zoveel gelieg en bedrieg niet echt op zijn bek gaat. Maar, zo is de praktijk, heeft regisseur Entrop zich omstandig laten uitleggen. 'Het zijn vaak jongens, vaak enig kind, en niet zelden wordt van hen verwacht een zaak over te nemen. Hun boodschap is dus: zie je, ik kan niet met geld omgaan.'

De EO zorgde voor de laatste benodigde ton op een totaalbudget van vijfeneenhalve ton. Het lijkt een ommegang voor Entrop, die 25 jaar geleden als Kritiese Filmer begon en jarenlang produceerde voor de IKON, dat hij nu bij de EO voor geld moest aankloppen: van maatschappijkritische boodschapperij naar preventieve prediking.

'Toch hebben we heel goed zaken kunnen doen', onderstreept Entrop in zijn studio in Breda. Van 'EO-censuur' wil hij niet weten als ter sprake komt dat Martijn (Nikolai van den Hoek) en Nathalie (Linda van den Bremer) wel kussen, maar niet met elkaar naar bed gaan, noch de schijn wekken van plan te zijn sex voor het huwelijk te hebben. Gevloek en terloops ge-jezus is ook geschrapt. 'Maar daar hou ik zelf ook niet van, hard vloeken om gebrek aan acteertalent te verbloemen. Trouwens: bij de IKON houden ze evenmin van gvd's.'

De film heeft noch door deze beperkingen, noch door het low budget, aan kwaliteit ingeboet. Zangeres Nathalie zingt prachtig, en ook visueel is de film een feestje. Neem het uitzicht vanuit de kantoorkolos in de Rotterdamse haven, waar vriend Fez (Mimoun Oaïssa) een stoffenhandel poogt op te zetten. De kunstig verticaal gedrapeerde lappen scheppen een exotische atmosfeer, waarin op zeker moment heel fraai de saamhorigheid en tegelijk het jeugdige alleen-zijn, de onbestemde toekomst, van het drietal worden verbeeld.

Treurig dus dat het almaar moeilijker wordt om geld bijeen te brengen voor jongerenfilms als deze. 'Terwijl ik toch heilig geloof dat dit soort produkties de redding van het publieke bestel is. Mensen snakken naar iets anders tussen al dat gebabbel en infotainment door', fulmineert de pas van een jeugdfilmfestival in India teruggekeerde Entrop.

Daar was hem, voor de zoveelste keer, gebleken hoe beroerd het Nederlandse jeugdfilmklimaat afsteekt bij dat van andere landen. 'India is beter, al kan men zich dat hier niet voorstellen. En ik zag bijvoorbeeld een heel ontroerende film uit Thailand.' De Bredase filmer mag volgend jaar in Bombay zijn geluk gaan beproeven als regisseur van een film in het Hindi, waarvan het script nog moet worden geschreven.

Mirjam Schöttelndreier

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden