Jonge Gentenaren wassen sokken in hun stamcafé

Een wasje draaien terwijl je met vrienden tapas eet. Het wasserettecafé blijkt een gouden idee van twee jonge Vlamingen.

Een half jaar geleden werd hun wasserettecafé nog op scepsis onthaald. Dries Henau en Yuri Vandenbogaerde, twee jonge reclamemakers, hadden hun plan voorgelegd aan CEO's, managers en collega-marketeers. Allemaal reageerden ze afwijzend: de mensen zouden geen koffie willen drinken in het lawaai van wasmachines en geen quiche willen eten in de geur van wasmiddel.

Maar Henau en Vandenbogaerde hielden voet bij stuk. Afgelopen oktober openden ze de Wasbar en nu zit de tent stampvol. Het is zondag, de drukste dag van de week, en elk tafeltje is bezet. Aan de bar, bekleed met pastelkleurige tegels, schuiven zes klanten aan voor het brunchbuffet. Tegen de rechtermuur staan zestien was- en droogmachines, waarvan er twaalf vlijtig draaien.

In België is de Wasbar in korte tijd uitgegroeid tot een fenomeen. Het Gentse wasserettecafé won in een half jaar tijd een internationale designprijs en een Vlaamse ondernemersprijs, en verscheen in glossy tijdschriften over de hele wereld. Het succes is zo groot dat de twee bedenkers binnenkort een tweede vestiging openen in Antwerpen en een derde in Leuven. Uit het buitenland - onder meer uit Genève, São Paulo en Londen - kwamen al verzoeken om een franchise op te richten.

Het concept is eenvoudig: de Wasbar is een wassalon, gecombineerd met een kroeg. Terwijl je er een wasje draait of droogt, kun je er een kop koffie of een aperitiefje drinken, ontbijten of lunchen, met vrienden afspreken of surfen op het internet. Op sommige avonden kun je er concerten bijwonen of tapas eten en binnenkort kun je er ook je haar laten knippen.

De Wasbar vertoont flink wat raakvlakken met Wash & Coffee in Amsterdam of het Laundromat Café in Kopenhagen. Maar terwijl de eerste vooral een wassalon is met een beperkte horecafunctie, en de tweede vooral een café met achterin wat wasmachines, is de Wasbar bedoeld als dubbelconcept met twee gelijkwaardige functies.

Strijkijzers

De wasmachines en de droogkasten staan dus gewoon in het café, dat gedecoreerd is met kleurrijke wasdraden, drogende hemdjes en strijkijzers. Met hun ronde venstertjes misstaan de machines niet in het retro interieur.

'Onze grootste vrees was dat we een soort themacafé zouden worden', zegt Dries Henau (28). 'Dat is helemaal niet onze bedoeling. We geloven in de dubbelfunctie. Volgens ons is dit een gat in de markt.'

Henau en zijn partner bedachten het idee toen ze zelf in een studio van 40 vierkante meter woonden. 'We hadden geen ruimte voor een wasmachine', zegt Henau. 'Maar naar een wassalon gingen we ook niet. Twee uur nietsdoen op een ongezellige plek, dat vonden we tijdverlies. Ik moet toegeven dat we onze was nog steeds naar onze mama's brachten.'

Als hun voornaamste doelgroep zien Henau en Vandenbogaerde mensen zoals zichzelf: niet de gebruikelijke bezoekers van een wassalon, maar jonge, krap behuisde professionals, die minder afhankelijk willen zijn van hun ouders. 'We zijn geen concurrentie voor andere wasserettes', zegt Vandenbogaerde (25). 'We zijn vooral concurrentie voor de mama's.'

Op deze zondag is het publiek in de Wasbar divers. Enkele vriendengroepjes zonder was, die vooral voor de brunch komen. Een handvol toeristen, met een rugzak vol vuile kleren. Maar vooral jonge Gentenaars, die het nuttige met het aangename verenigen.

'Er zit een wassalon in mijn straat', zegt de 24-jarige sales representative Tineke de Beck, die met een boekje en een cola op haar was wacht. 'Maar daar ben ik nog nooit binnen geweest. Ik ging mijn kleren altijd bij mijn moeder wassen. Maar hier zit ik op mijn gemak. De Wasbar is mijn stamcafé aan het worden.'

Spullen delen

Volgens Henau past het wasserettecafé in de opkomende trend van sharing, deelgebruik. 'Jonge mensen vinden het niet erg om dure spullen die ze weinig gebruiken, zoals een grasmaaier, te delen. Een wasmachine is voor hen ook best een dure aankoop. De toestellen die hier staan, kosten bijna 1.000 euro.'

Zelf verkregen Dries Henau en Yuri Vandenbogaerde, niet voor niets twee marketeers, de dure toestellen via sponsoring. De Wasbar ging een samenwerkingsverband aan met wasmachinefabrikant Electrolux en het ecologische wasmiddelmerk Ecover, die in het wasserettecafé een mooie showroom zagen. En een kans om te bewijzen dat hun producten stil en geurloos zijn.

Ondanks die slimme zet moet de Wasbar zijn rentabiliteit nog bewijzen. De tien wasmachines - die voor 15 cent per minuut draaien - nemen plaats in, maar leveren weinig op. Maar met twee personeelsleden op weekdagen, en vijf voor de zondagse brunch, zijn de loonkosten hoog. 'Er is een reden waarom wasserettes normaal geen personeel hebben', beaamt Vandenbogaerde.

Na zes maanden draait de Wasbar quitte, met 25 procent van de omzet uit de was en 75 procent uit de horeca. Volgens de bedenkers is er op weekdagen nog veel groei mogelijk, maar zullen de marges sowieso klein blijven. Ze willen daarom snel uitbreiden: deze zomer opent de tweede Wasbar in Antwerpen met een groot zonneterras. Nog nooit zal kleren wassen zo leuk zijn geweest.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden