Jonge Gazanen komen schoorvoetend in verzet tegen islamistische Hamas

Rolf Bos

GAZA - 'Fuck Hamas. Fuck Israel. Fuck Fatah. Fuck UN. Fuck USA.' De woorden liegen er niet om. Een groepje jongeren uit Gaza schreef ze eind december op internet. 'Tunesië' en 'Egypte' moesten nog aan hun opstand beginnen, maar in het door Israël afgesloten Gaza twitterde en facebookte de opstandige jeugd al dat het een lieve lust was. De jonge Gazanen waren hun 'miserabele leven' meer dan zat. 'We willen drie zaken: vrijheid, een normaal leven, en vrede.'


Het was een jeugdige schreeuw om aandacht in de 40 kilometer lange Gazastrook, waar meer dan anderhalf miljoenen Palestijnen wonen. Vrijwel niemand kan deze 'grootste gevangenis op aarde' uit. Voor de blokkade is Israël verantwoordelijk, maar ook Egypte maakt het leven van de bewoners van Gaza miserabel.


Liet de Egyptische grenspost bij Rafah tot voor kort nog mondjesmaat wat personenverkeer toe, nu, na de opstand in Cairo, is ook de zuidkant afgesloten. Door de 250 tunnels die onder de zuidgrens lopen, komt nog weinig smokkelwaar.


In Gaza heerst Hamas, de islamistische partij die zich steeds onverzettelijker jegens de eigen bevolking manifesteert. 'We leven hier tussen a rock and a hard place', zegt een student op het smerige strand, waar rioolbuizen het afval van de stad ongefilterd in zee lozen. 'Israël, Egypte, de eigen overheid - we kunnen geen kant op.'


Jeugdcentrum Sharek, waar jongens en meisjes gezamenlijk optrokken, is al maanden gesloten. Ook voorbij zijn de tijden dat je vrouwen op een terras aan het strand een pufje van de waterpijp zag nemen.


Het is niet officieel verplicht als vrouw een hoofddoek te dragen, maar je kunt er op rekenen dat je een man met baard achter je aankrijgt als je er geen draagt. 'Dus dragen we allemaal een hoofddoekje, ook al zijn er veel vrouwen die dat niet willen', zegt een studente op hetzelfde strand. 'We willen geen gedoe.'


Niet zo lang geleden zat ze samen met een paar andere studenten - zowel mannen als vrouwen - bij elkaar in een restaurant. Passerende agenten vroegen hen of ze getrouwd waren, of anderszins familie. Toen dat niet het geval bleek, werden ze naar het politiebureau gebracht. 'Daar zijn we urenlang verhoord.'


De jonge vrouwen moesten wachten tot hun vaders hen kwamen halen. Voordat zij hun dochters meekregen, moesten ze een bewijs van 'goed islamitisch gedrag' ondertekenen. De jonge studente: 'Mijn vader woont op de Westbank, die kon me niet halen, dus kwam een oom. Toen de agenten merkten dat hij lid van Fatah was, werd hij drie dagen vastgehouden.'


Anderhalve maand geleden publiceerden drie jonge vrouwen en vijf jongemannen, die zichzelf de Gaza Youth Break Out noemen, op een pagina op Facebook hun inmiddels beruchte Manifesto 2.0. Bijzonder was dat niet alleen 'fucking' Israël het moest ontgelden, maar dat ook de VN, Fatah, de VS en de 'religieuze bullshit' van Hamas zwaar werden bekritiseerd.


Vorige maand kon je de moedige cyberactivisten nog spreken, nu houden ze zich gedeisd. Een afspraak kon woensdag niet doorgaan. Ze zijn bang. De Facebook-pagina waarop ze hun aanklacht publiceerden, zou geïnfiltreerd zijn door Hamas.


Kunnen ze dat? 'Oh ja', zegt een vriend van de samenstellers, 'ze hebben de technische kennis. Hamas heeft overal oren en ogen, ook op internet.' Er zouden 'Hamas-infiltranten' zijn die zich op Facebook als sympathisant opwerpen, om zo studenten uit hun tent te lokken. Waar of niet waar: de afgelopen dagen zijn er tientallen jongeren opgepakt.


De autoriteiten zijn sinds de opstand in Egypte extra alert. Zelfs demonstraties waar solidariteit wordt betuigd met de bevolking van Egypte, dus tégen de ook door Hamas gehate 'Israël-vriend' Mubarak, worden niet toegestaan in Gaza-stad.


Op internet circuleren berichten dat de jeugd vandaag, na de wekelijkse moskeedienst, 'een Dag van Waardigheid' in Gazastad gaat houden. Op straat wil nagenoeg niemand daarover praten. We vinden welgeteld één jongeman die zegt te gaan: 'Hamas heeft in 2007 mijn broer en twee neven vermoord. Ik hááát Hamas. En wat heb ik hier te verliezen?'


Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden