Jong, mooi, veelbelovend, gelukkig en bang

In de aanloop naar het nieuwe academisch jaar schreef de Volkskrant een columnwedstrijd uit voor studenten. Honderdtien inzendingen werden beoordeeld op leesbaarheid, de aanpak van het thema (studenten-leven) en humor....

Wat zijn we jong, wat zijn we mooi, wat zijn we veelbelovend en wat zijn we bang. Met z'n drieën zijn we 65 en we maken alvast de balans op van ons leven. We zijn nog niets en kunnen alles worden wat we maar willen. Ongeduldig wachten we op onze eerste grote liefde en ons eerste grote verlies.

Wat zijn we leuk en wat zijn we grappig. Er zou een film over ons gemaakt moeten worden, een toneelstuk desnoods: we zijn studenten en we zijn onoverwinnelijk.

Al onze vrienden zullen naar de première komen. Iedereen mag zien hoe we ons laten opslokken door de stad die nog zoveel geheimen voor ons heeft. Niemand zal doorhebben dat we afspreken in de kroeg omdat we ons schamen voor onze kamertjes. We klagen over onze studiebeurs en gaan drie keer per week uiteten.

We hebben leuke vriendjes met leuke studies of anders een leuke baan als barkeeper in een leuk café en ze mogen allemaal blijven slapen, want we wonen niet meer thuis. We zijn de ideale ex-vriendinnen, maken geen verwijten en gaan regelmatig met onze voormalige liefdes uit eten, laten het hoofdgerecht, dat we toch al niet konden betalen, staan omdat enthousiast zijn over zijn nieuwe liefde en eten niet samengaan, en worden dronken omdat drank en blij zijn dat het zo goed met hem gaat wél samengaan.

We worden beroemd. Misschien niet alledrie, maar we zullen oprecht blij voor elkaar zijn en in interviews verklaren dat we nooit zover hadden kunnen komen zonder de steun van onze échte vrienden.

Tot die tijd mag iedereen zien dat we colleges overslaan om op tijd te zijn voor het vrijgezellen uur in de supermarkt, waar we Vrij Nederland in ons mandje leggen als er een leuke man achter ons staat en de Viva als niemand kijkt.

Beschaamd wenden we ons hoofd af als duidelijk wordt dat we vaker bij elkaar blijven slapen dan nodig is, niet omdat we niet alleen willen zijn, maar 'voor de gezelligheid'.

De cameraman zal inzoomen als we onze vuile was naar het saaie dorp in de provincie brengen, het dorp dat we zijn ontgroeid en dat we zo hebben vervloekt omdat het onze 'mogelijkheden' in de weg zou staan. Hetzelfde dorp waar de bakker zijn wenkbrauwen fronst als onze moeders vertellen dat hun dochter in de grote stad studeert. We zien hoe ze hem geruststelt, zegt dat haar dochter het prima redt en dat ze zo trots is, maar dat het huis zo leeg is zonder haar.

Terwijl de aftiteling loopt en de soundtrack wordt overstemd door de staande ovatie van het publiek, kijken we elkaar glimlachend aan en verlaten de zaal door de achterdeur.

Samen 65, gemiddeld 21,7, jong, mooi, veelbelovend, gelukkig, student en bang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden