Jong doet eigen ding met Mo en King

Een jong publiek maakt kennis met de oude Mozart (die altijd wel te porren was voor iets nieuws) en bij de jongeren van Dox wil je zelf als oudere ook best even wegdromen - op hun dromen.

Dans


Dj Moz'art door Ish en Vocaallab


***


19/1, Stadsschouwburg, Amsterdam. Tournee t/m 29/3. Info: thisisish.com


I Have A Dream door Dox


****


23/1, Theater Kikker, Utrecht. Tournee t/m 23/4. Info: wijzijndox.nl


Hippe gast, die Mozart. Dat denk je toch maar mooi, na de première van Dj Moz'art. In deze nieuwe productie van dansgroep Ish en muziektheaterproductiehuis Vocaallab, die eerder samen Monteverdish maakten, wordt de 18de-eeuwse componist op de draaitafel gelegd en met de livemuziek van een cellist, een pianist en twee sopranen verhaspeld tot een gevarieerde mix van klassiek en house. Volkomen organisch en logisch, alsof hij het zelf heeft bedacht.


Dat had overigens best gekund: Mozart was wel in voor wat nieuws, stopte de klassieke muziek destijds peper in de reet.


De regisseurs Romain Bischoff en Marco Gerris, tevens de choreograaf, laten een jong publiek kennismaken met zijn muziek - als ze die niet al kunnen meeneuriën, zozeer zit Mozart genesteld in ons aller geheugen. Door elementen te isoleren, te herhalen of anderszins te benadrukken, gaan ze bovendien nader in op structuur en betekenis.


Presentator van 'Radio Mozart' is de in- nemende, energieke human beatboxer en danser Abdelhadi Baaddi, Mozarts alter ego. Aan de hand van Mozarts liefdesbrieven, aria's als Die Zauberflöte en Idomeneo, en uiteindelijk het Requiem hoppen we door het leven van deze geniale gek en womanizer, gevoelige ziel en somberman. Helaas is Dj Moz'art vooral muzikaal geslaagd; de choreografie had zoveel uitdagender gekund. Breakdancer Arnold Put is ronduit geweldig, de zangeressen bewegen aardig en het balletachtige meisje doet haar best, maar daar houdt het dan ook mee op.


Van een heel andere orde is I Have A Dream van Dox. Hier geen flitsende show, maar theater door elf jongeren die hun eigen leven en dromen inzetten.


Dat levert een kwetsbaarder en oprechter resultaat op. Wat niet betekent dat we hun zielenroerselen over ons uitgebraakt krijgen. Er is een strakke vorm voor hun gedroom gevonden, met dank aan regisseur Marjan Barlage.


De scènes bestaan uit aansprekende taal en fysieke dans die dichtbij de jongeren liggen, maar ook uit grappig en aandoenlijk ouderwets geknutsel met schimmenspelen en live videoopnamen waarin kartonnen knipsels figureren als bloem, cape, flatgebouw, enzovoort.


Als in een collage komt ieders verlangen aan bod: van niet hoeven opgroeien, echte liefde en 'iets meemaken', tot wonen in de stad, succes hebben en een superheld zijn. En natuurlijk vrij zijn - als meisje in Pakistan of homo in Nederland.


Alleen het begin en het eind van de voorstelling - goede dosering - krijgt een idealistisch tintje. Dan is er de roep om meer saamhorigheid en gelegenheid om te dromen, zoals ook, jawel, Martin Luther King propageerde.


Het enige geforceerde moment was de ruzie om elkaars hartenkreten. Verder is het goed wegdromen met deze nieuwe helden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden