Jokkebrok uit Wassenaar

Ergens in een kluis van het Letterkundig Museum liggen drie dagboeken opgeborgen van de twee jaar geleden overleden dichter, schrijver, journalist, reiziger en televisiepersoonlijkheid Boudewijn BHet ene is een gewoon dagboek....

De vraag is wel of zo'n biograaf tegen die tijd nog te vinden is. Want aan gestorven auteurs worden nu eenmaal vaker serieuze biografiegewijd dan aan tv-figuren. En Bas weliswaar dichter en schrijver, maar verwierf zijn grote bekendheid toch vooral door zijn televisiewerk.

Nou ja, dat zien we in 2032 dan wel weer. Vooralsnog kan het in Beeresseerde publiek terecht in twee onlangs verschenen boeken over de belezen, kinderachtige, hyperactieve, depressieve, enthousiaste, eenzame, dweperige, leugenachtige, kokette en rusteloze puber die Bijn leven lang is geweest.

Beide biografen hoeden zich er overigens voor hun boek een biografie te noemen. Bdept Frans Mouws noemt zijn Weg uit Wassenaar 'een tocht door het leven van Boudewijn Ben Vrij Nederland-journalist Rudie Kagie geeft Boudewijn Be ondertitel 'verslag van een mystificatie'.

Toch kunnen de twee boeken voor een biografie doorgaan. Voor wie wil weten wat voor persoon Bas, staat er genoeg in om zich een oordeel te kunnen vormen. Het belangrijkste en opvallendste is dat het object van onderzoek een notoire jokkebrok was. Bijvoorbeeld: Bas geen dubbele doctorandus, hij was ook geen vader van een dood kind, hij heeft niet in een gekkenhuis gezeten en zijn vader was geen oorlogspiloot, niet rijk, en heeft evenmin zelfmoord gepleegd.

Dit rijtje van hele en halve verzinsels kan moeiteloos worden uitgebreid. De voorbeelden zijn met name te vinden in het vlot leesbare en goed gedocumenteerde boek van Kagie, die op ambachtelijk journalistieke wijze in 240 pagina's het leven van de opgewonden neuroot uit Wassenaar beschrijft, voornamelijk aan de hand van gesprekken met voormalige vrienden. Hierbij is enige nadruk op 'voormalig' op zijn plaats, want Baakte vrienden net zo makkelijk als hij ze liet vallen.

Daarmee is niet gezegd dat het even dikke boek van Mouws slecht is, al maken de ik-vorm waarmee hij zijn speurtocht beschrijft en het enthousiasme waarmee hij op zijn motorfiets de sporen van Bleven en werk in Wassenaar en Leiden natrekt, dat het wel erg veel weg heeft van hoe Belf over de wereld reisde. Mouws laat Bverigens niet vallen, ook al verneemt hij zaken die hij liever niet zou horen. Ook wat dat betreft lijkt hij op Bdie trouwer was aan gestorven dan aan levende mensen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden