Column

Johan Fretz: 'Kom op, Barack! Vecht, sla keihard terug. Yes, you can!'

Vannacht vechten Obama en Romney om de swing states. Obama doet er wijs aan de 'screw that' tactiek van Joe Biden op te volgen, zegt Johan Fretz. 'De keuze is simpel: als een zielige calimero naar het afvoerputje van hope and change worden gedweild, of keihard terugslaan.'

Barack Obama.Beeld AFP

Vannacht moet het gebeuren. Obama heeft het hele weekend ergens in een luxe resort gerepeteerd voor het volgende debat met Mitt Romney. Pal naast dat resort vond een Ferrari-conventie plaats. 'Kijk Barack, auto's die snel optrekken en vurig over het wegdek razen, doe er je voordeel mee.' Romney wordt net als bij de voorbereidingen op het vorige debat gespeeld door John Kerry, u weet wel: de 43ste president van de Verenigde Staten die George W. Bush in 2004 met een verpletterende zege versloeg.

Momentum
De spanning zit er goed in bij de Democraten. Mitt Romney, de man met een ruggengraat van een pak dubbelvla, heeft het momentum te pakken na zijn overweldigende debatzege op de uitgebluste Obama. De recente opkomst van Diederik Samsom heeft ons er allemaal aan herinnerd hoe snel momentum ervoor kan zorgen dat je tegenstander ergens spartelend in een hoekje ligt te janken.

Het is nogal sneu te moeten concluderen dat één debat een hele race overhoop kan gooien. Het bewijst maar weer eens hoe totaal trouweloos mensen kunnen zijn als het om politici gaat. Ze hijsen hen op het schild, leunen achterover en als het ze na een tijdje niet meer bevalt, flikkeren ze hun helden even makkelijk weer de goot in. Nou was Obama ook wel heel erg slecht in het debat, uitgeblust en inspiratieloos - schokkend haast - maar dat neemt niet weg dat hij een aantal uitzonderlijke prestaties heeft geleverd in zijn eerste termijn.

In Amerika draait het nu allemaal om zogeheten independents: mensen die beweren niet eenduidig Democraat of Republikein te zijn, maar elke verkiezing onafhankelijk kiezen voor de beste kandidaat. Het mag geen verrassing heten dat deze mensen meestal Republikeins stemmen. Amerika is een rechts land at heart. Als je nu nog niet weet op wie je moet stemmen, dan ben je niet onafhankelijk, dan ben je Zwitserland. Het doorvoeren van universele gezondheidszorg, toezicht op Wall Street, terugtrekking uit Irak, werkloosheid weer onder de 8 procent krijgen terwijl het systeem nagenoeg was ingestort, het redden van de auto-industrie, het elimineren van Osama Bin Laden: het zou genoeg moeten zijn voor een landslide overwinning voor Obama.

Swing states
De verkiezingen worden nu beslist in de swing states. Dat klinkt alsof er in zulke staten een discovloer is, waar Obama en Romney om de beurt de chachacha mogen dansen om stemmen te werven. Maar het zijn dus de plekken met de meeste 'onafhankelijken', mensen met het geheugen van een goudvis. Die zijn vergeten dat George Bush, Barack Obama opzadelde met de grootste crisis sinds de jaren dertig, twee hopeloze oorlogen en bovenal een Republikeinse partij zonder ziel.

Het primaire doel van de Republikeinen van de afgelopen vier jaar was, letterlijk: Obama daar waar mogelijk belemmeren, ongeacht het landsbelang. Dat kun je een politieke werkelijkheid noemen, het zou eigenlijk een nationaal schandaal moeten zijn dat een van de grootste politieke partijen in een land publiekelijk toegeeft het belangrijker te vinden de zittende president eruit te trappen, dan het land weer op de rit te krijgen.

In die Republikeinse partij wordt gejuicht voor mensen als Sarah Palin, een leuke, innemende vrouw... als je van hysterische heksen zonder bezem houdt die voortdurend het geluid maken van een zwerm tropische vogels die in een vijver met ammoniak wordt aangerand door Dick Cheney. De Republikeinse partij is een almaar extremer wordend zootje individualisten dat mensen er met evangelische, conservatieve manipulatie toe beweegt volkomen tegen hun eigen belang in te stemmen.

Aanval
Daarom was ik ook zo blij met Joe Biden in het debat met Paul Ryan, de running mate van Mitt Romney. Er wordt Democraten nogal eens verweten dat ze de ballen niet hebben om de handschoenen uit te doen. 'Screw that!', dacht Biden. Hij ging vol in de aanval, lachte voluit om de buigzame lariekoek van Ryan, liet weten er niet van gediend te zijn dat 47 procent van de bevolking voor klaploper wordt uitgemaakt en legde bloot hoe de Republikeinen vier jaar lang niks anders hebben gedaan dan de boel lopen verzieken.

De Republikeinen vonden Biden onbeschoft. De 'onafhankelijken' ook. Nou en? Dit is het eindspel, en de keuze is simpel: als een zielige calimero naar het afvoerputje van hope and change worden gedweild, of keihard terugslaan. Dus kom op Barack! Vecht! Yes you can!

Johan Fretz is schrijver en columnist. Hij schrijft iedere dinsdag een column voor Volkskrant.nl.

 
Sarah Palin, een leuke, innemende vrouw... als je van hysterische heksen zonder bezem houdt die voortdurend het geluid maken van een zwerm tropische vogels die in een vijver met ammoniak wordt aangerand door Dick Cheney
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden