Column

'Johan Derksen stoft de oude vinylplaten af en rookt een sigaartje'

Soms verdwijnt de vermomming van Johan Derksen in de verkleedkist, schrijft Martijn Simons. Zoals in zijn tv-programma over zijn muzikale helden. 'De Nederlandse radiostations wekken de indruk dat er alleen maar weggooimuziek gemaakt wordt.'

'Derksen on the Road' Beeld null
'Derksen on the Road'

Toen ik in 2008 een exemplaar kocht van WAHWAH, een inmiddels ter ziele gegaan literair poptijdschrift, dacht ik dat ik het niet goed las. Maar op het omslag, boven een pentekening van blueslegende Howlin' Wolf, stond het echt: gastredacteur Johan Derksen. Johan Derksen? WTF? Dat was toch die zeurende, onverzorgde man die een paar dorpen verderop woonde van waar ik vandaan kwam, de man die ik associeerde met SC Cambuur en Voetbal International. Niet een man van de blues. Of wel?

Juist wél. Een bluesman in vermomming, zoals Peter Buwalda in diezelfde blues-WAHWAH schrijft: 'Overdag [doet hij] alsof hij van voetbal houdt, maar na kantooruren snelt hij naar huis waar zijn ware liefde op hem wacht: een wand met duizenden blues-cd's.'

Sindsdien zie ik een schitterende vermomming (het leverde hem in 2005 de titel Slechtst Geklede Nederlander op) zodra ik Derksen op het scherm zie verschijnen. Waarom zou hij er anders zo bij lopen, toch?

Soms verdwijnt de vermomming in de verkleedkist. Bijvoorbeeld in 'Derksen on the Road' (RTL5). Daarin gaat Derksen op zoek naar de échte muzikanten van Nederland en tekent hij hun verhalen op. Het mag geen verrassing heten dat zij van dezelfde leeftijd zijn als Derksen, en dat je ze niet op de radio hoort. Zoals Derksen het zelf zegt: 'De Nederlandse radiostations wekken de indruk dat er alleen maar weggooimuziek gemaakt wordt, en daarom ben ik op zoek gegaan naar mijn muzikale helden.'

In de tweede aflevering bezoekt hij Rudy Bennett, voormalig zanger van The Motions, een band waarvan de nummers werden geschreven door Robbie van Leeuwen, die later onder meer verantwoordelijk was voor het internationale succes van Shocking Blue.

Rudy Bennet (geboren Rudy van den Berg) woont tegenwoordig in een rijtjeshuis in Amstelveen. Het verhaal is verder vrij klassiek: allerlei types verdienden geld aan de muziek van Rudy en consorten, behalve Rudy zelf. Dat hebben we vaker gehoord. Rudy werkte in de behangzaak van zijn vader. Vindt-ie heerlijk. 'Ik doe het nog steeds, muziek maken en behangen.'

Zo keuvelen de heren gezellig verder.

'Derksen on the Road' stoft de oude vinylplaten af, laat ze horen op een klassieke pick-up en ondertussen rookt de presentator een sigaartje. Mooiste scène: Derksen vindt een paar collector's items van The Motions in een platenzaak. 'Ik ben spekkoper', zegt hij. Ik kreeg ontzettende zin om zelf ook weer eens aan cratediggin' te gaan doen. Wat een mazzel dat het morgen Koningsdag is.

Martijn Simons is schrijver en columnist voor Volkskrant.nl.
Twitter: @MartijnSimons

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden