Joardy maakt 'nieuwsgierig als de pest'

Joardy is een labyrint van absurdisme waar je langzaam in verdwijnt. De uitgang is voorlopig nog zoek.

Still uit Vrouwon. Beeld
Still uit Vrouwon.Beeld

Wat is uw ideale vrouw?' 'Nou, die eet heel gezond. Granola, acai, gojibonen, groentechippies, sapkuren, bijenpolletjes, rauwe vis, Masterchefs.'

Zo begint het. Ik schrijf maar 'het', want wat het nu precies is, weet ik niet. Het heet Vrouwon en ongeveer een halfjaar geleden bedachten de kijkhistorietappers van Youtube dat dit mogelijk wel iets voor mij kon zijn. Aanbevolen video's voor jou.

Nou, geklikt.

Vrouwon duurt 2 minuut 45. In die tijd vertelt een jongen in een verwassen jack in een straatinterview wat hij zoekt in een vrouw. Datzelfde personage duikt nog drie keer op, als hij in eindeloze opsommingen uitlegt om welke dingen hij moet huilon ('Lange mensen, op de fiets, met haast') wat hij kickon vindt ('Rottweilers, gevechtsvliegtuigen, Mach3, Eurosport') en waar hij van geniet. Zoek maar op Genieton; navertellen is zinloos.

Het kanaal waarop dit allemaal plaatsvindt, heet Joardy Film. Even googelen leert dat achter Joardy Film twee jonge theatermakers schuilgaan, Jim Deddes en Jan Hulst. Ze zijn inmiddels ingelijfd door hiphoplabel TopNotch. Op de foto ogen ze redelijk normaal, maar dat moet schijn zijn. Joardy Film is een wonderlijke wereld waarin rampzalige voetballers en temende theaterregisseurs opduiken, maar waarin ook mannetjes met reusachtige hoofden 'even een goedbedoelde shout-out naar alle vrienden van mijn ouders' doen.

Recensie gaat verder onder het videofragment

Waarom zijn dingen grappig? Is een gekke bril grappig? Het opsommen van iedere denkbare eigenschap van de perfecte vrouw? Het nadoen van een zeverend vlogmeisje ('Alle condities zijn gewoon klojo's')? Niet per se. Meestal niet zelfs, maar in het geval van Joardy wel. Nogal. Je kunt schrijven dat sommige sketches een beetje aan Sluipschutters doen denken, of aan Britse comedyfossielen als Not the nine o'clock news, The fast show en Smack the pony. Zoals je ook zou kunnen beweren dat Joardy herinneringen oproept aan Jiskefet - sketches als Treinenma' of De Norenhater. Dat kun je schrijven, maar wat zeg je ermee? Niet waarom je er om moet lachen, in elk geval. Of waarom je er geen genoeg van kunt krijgen, het steeds opnieuw kunt bekijken. In dit geval kun je er hoogstens nog aan toevoegen dat de humor meer in de uitwerking zit dan in het uitgangspunt. Er is geen zorgvuldig opgebouwde clou. Joardy-humor is geen doolhofje waar je in wandelt, twee keer verkeerd wordt gestuurd en dan uiteindelijk toch weer bij de ingang bent; het is een labyrint van absurdisme waar je langzaam in verdwijnt. Een uitgang is er niet, of ik heb hem nog niet gevonden.

Youtuber Hippiehunt3r formuleerde het onder het filmpje Dance Off al treffend: 'wat gebeurd er op mijn beelscherm?' Ja, wat gebeurt er eigenlijk? En waarom kan ik niet ophouden met daar naar te kijken? Dat ik daar geen vinger achter weet te krijgen, achter mijn eigen, niet te bedaren pret, stoort me geenszins. Het maakt me hoogstens nieuwsgierig. Nieuwsgierig als de pest, zou Hofland zeggen.

Zo nog maar eens kijkon.

V's televisierecensententeam bestaat uit Julien Althuisius, Hanna Bervoets, Gidi Heesakkers, Haro Kraak en, deze week, Frank Heinen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden