Jij bent een vuile terrorist, Van Amerongen

Mijn journalistieke debuut was op de voorpagina van De Telegraaf, in de eerste helft van de toch al zo bewogen jaren zeventig. Je had toen nog echte winters. Jongens waren jongens, meisjes nog meisjes en op de ijsbaan zwierden verliefde stelletjes dat het een lieve lust was. Ik observeerde een en ander vanaf de zijlijn, in de koek-en-zopiekraam. Met mijn vuurrode haar, sproeten en deerniswekkende lengte was ik esthetisch uitgedaagd en dientengevolge uitgesloten van de geile strapatsen op het ijs.


In een laatste poging populair te worden bij de meisjes, besloot ik op een ijskoude nacht de verwarmingsketel van mijn scholengemeenschap uit te schakelen. De volgende dag zaten zeshonderd leerlingen met mutsen en handschoenen aan in de houten schoolbanken. De school kreeg ijsvrij. Al dra stond ik tegenover een briesende directeur die fulmineerde: 'Jij bent een vuile terrorist, Van Amerongen.' (Het waren de gloriedagen van Yasser Arafat.)


Mijn stem stokt in de keel. Rob Hoogland, volgens Bert Wagendorp de beste columnist van Nederland, legt zijn kreeft neer: 'Vertel nou verder, kerel, hou me niet langer in spanning. Hoe wist hij zo snel dat jij de dader was?'

Foto Gabriël Kousbroek

Ik vertel Rob dat ik mijn wanhoopsdaad luidkeels had aangekondigd bij de meisjes op het schoolplein. 'Bon, ik werd van school geflikkerd en mocht enkel terugkeren als ik aan de directeur en het schoolbestuur opbiechtte dat ik een terrorist was. Ik vond dat kwetsend en heb toen De Telegraaf gebeld. 's Anderendaags stond ik op de voorpagina van jouw krant. De kop was 'Koud Geintje'.'

Rob slaat zich op de dijen van plezier: 'Jij bent dus een geboren Telegraafman.'

Na de copieuze dis slaan we een balletje op de majestueuze golfbaan van Vale do Lobo en kouten we over onze gemeenschappelijke liefde voor de schrijvers Nescio, A.L. Snijders en L. H. Wiener. Plotseling vraagt Hoogland wat ik verdien bij de Volkskrant. Ik voel nattigheid. 'Luister, maat. Jij hebt Nausicaa Marbe al bij ons weggekaapt. En wat is er waar van die geruchten dat jij Sylvia Witteman bij De Telegraaf wil hebben?' De sfeer op de green slaat om. 'Witteman was te duur. Bovendien stook ik niet in een goed huwelijk. Weet je, ik ben 64 en ik dacht dat jij... Ach laat ook maar. Ik ga de weduwe van Martin Bril eens bellen over de rechten van zijn columns. Na mijn pensionering moet ik privé gaan rijden. Ik denk aan een Volvo.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.