Jihad opent derde geweldsgolf in Egypte

De jihadterroristen hebben Egypte weer vol in het vizier. Met de bomaanslagen in het toeristenoord Sharm el-Sheikh heeft de derde golf van jihadterreur het land bereikt, ondanks de harde hand waarmee president Mubarak in het verleden is opgetreden....

De terugkeer van de jihadterreur in Egypte beklemtoont hoe krachtig de ideologie van het gewelddadige islamisme is. Ondanks pogingen de jihad in te dammen – in Egypte met eindeloze klopjachten, duizenden arrestaties en honderden executies – heeft het gedachtegoed zich alleen maar verspreid. Was het in 1981 voor Europeanen in de Koude Oorlog nog onbegrijpelijk ver weg, bijna 25 jaar later heeft de jihad het Atocha-station in Madrid, het King’s Cross-station in Londen en de Linaeusstraat in Amsterdam bereikt.

Egypte is vergroeid met de geschiedenis van het islamisme. De Moslimbroederschap, opgericht in het Brits-koloniale Egypte, verkondigde eind jaren twintig: ‘De koran is onze grondwet’. Ook Sayyed Qutb, invloedrijk naoorlogs ideoloog van de strijd tegen het Westen, was een Egyptenaar – in 1996 werd hij, onder president Nasser, opgehangen.

De Abdullah Azzam-brigaden, die het bloedbad in Sharm el-Sheikh hebben opgeëist, hebben zich vernoemd naar de grondlegger van Al Qa’ida. De Palestijn Abdullah Azzam was tot zijn dood in 1989 de geestelijk leider van Osama bin Laden in de Pakistaanse stad Peshawar. De Azzam-brigaden, naar eigen zeggen onderdeel van ‘Al Qa’ida in de Levant en Egypte’, hadden ook de aanslagen in Taba en Caïro opgeëist.

Het kan zijn dat de Azzam-brigaden het Egyptische front hebben heropend op aandringen van de rechterhand van Osama bin Laden, de Egyptenaar al-Zawahiri. Toen Egypte de islamisten eind jaren negentig in de hoek had gedreven, ontvluchtte Al-Zawahiri het land. In 1998 sloot hij in Afghanistan een verbond met Bin Laden: het Internationaal Islamitisch Front tegen Joden en Kruisvaarders.

Maar op de vraag of er een verband bestaat tussen de Azzam-brigade en het Al Qa’ida-netwerk, of tussen Sharm el-Sheikh en Londen, is het eerlijkste antwoord: niemand die het zeker weet.

Wel is eens te meer duidelijk dat de plegers van alle aanslagen hetzelfde kwaadaardige maakbaarheidsgeloof hebben . Het doel een staat, of zelfs een imperium, te stichten dat wordt geregeerd volgens een strenge lezing van de koran heiligt de middelen. Om het islamisme, de politieke islam, te laten zegevieren, is het gebruik van geweld geoorloofd – voor die ideologie doet de naam jihadisme opgeld.

Tegenstanders moeten worden gedood om zo snel mogelijk de heilstaat te bereiken. Niet alleen westerlingen die de heilige islamitische gronden met hun aanwezigheid bezoedelen, maar alle ongelovigen: zij die in jahiliyya leven, zoals de onwetendheid en barbarij worden genoemd waarin de Arabieren zouden hebben geleefd voor de komst van Mohammed, de profeet. Britten in Groot-Brittannië behoren daar zomaar toe. Maar ook moslims die er vrijzinniger gedachten op nahouden dan de islamisten. Zij zijn afvalligen, die van het geloof niet de toetssteen van het bestaan hebben gemaakt.

De Azzam-brigaden troffen in Sharm el-Sheikh bijna alle categorieën aan. De Europese en Arabische toeristen in bikini op het strand, de Egyptische handelaren en kamermeisjes die met het toerisme hun geld verdienen. Én president Mubarak, die door zijn bondgenootschap met de VS een collaborateur is.

Het is onduidelijk wie de oorlogsplannen beramen, wanneer en waar dat gebeurt. Maar dat doet niets af aan de Eenheid van Jihadistenbeleid. (Tot slot een detail: ‘Al Qa’ida in Irak’ heeft twee weken geleden nog de Egyptische ambassadeur in vermoord.)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.