Jeugd Sous-Le-Bois kan armoede even vergeten

Een Tommy Cooper-achtige goochelaar, maar dan met hangsnor en assisterende echtgenote, haalt de ene na de andere pastelkeurige duif uit de doos waarin de vijftig kinderen op de Place de l'Industrie in Maubeuge toch echt alleen maar één konijn naar binnen hebben zien wippen....

SIETSE VAN DER HOEK

De show is een van de activiteiten uit het zomerprogramma dat het Centre Social deze week is begonnen voor de achterblijvers in de wijk Sous-Le-Bois. Behalve voor de kinderen zijn er aparte programma's voor de moeders, de oudere jeugd en een programma voor de gezinnen.

Nadjima, een van de veertien vaste krachten van het Centre Social, zegt met een blik op de in een zittende kring van de goochelaar en zijn beesten genietende kinderen: 'U ziet zelf in wat voor soort wijk zij moeten opgroeien. In te kleine bakstenen huizen zonder comfort, in werkloze gezinnen. De hele wijk werkte in de totaal verdwenen staalindustrie. Autochtone Fransen, Italianen, Algerijnen, Marokkanen. Als we Sous-Le-Bois nog verder laten verloederen, wordt het hier Harlem of Chicago.'

Aan de overzijde van het enorme, grauwe plein, daar waar bomen schaduwen werpen, verlaten mannen het Ballodrome. De vijf blauwwitten van Maubeuge hebben het team van Rousies verslagen met 5 tegen 2 in een zinderend partijtje 'bal de palme', een handpalmbalspel dat slechts in een gebied van enkele tientallen vierkante kilometers in het Sambre-bekken gespeeld wordt en verwant is aan het kaatsen in de Nederlandse provincie Friesland. De kinderen zetten zich in grote cirkels op het plein-asfalt en laten zich door juffen vervoeren in liederen. Een enkele ouder kijkt toe.

De wijk loopt hellend af in het Sambredal. Op de oever aan de overzijde vonden veel mannen en jongens uit Sous-Le-Bois werk. Voorbij een wildernis van half ontmantelde watertorens, energiemasten en fabrieksmuren, sintelbanen, overwoekerde spoorbanen en open ruimtes, ligt een kunstmatige heuvel. Daarover heen een met autobanden afgezet parcours voor motorcrossers.

Serge Delille, brigadier van politie, is hier de baas in juli en augustus. De 48-jarige motoragent is gedurende twee maanden vrijgesteld om met zogeheten probleemjongeren uit de wijk hier te motorcrossen, elke dag behalve zondag. 'Om ze bezig te houden. Ter preventie. Opdat ze niet dieper in de misdaad verzeilen.'

Zeven fel gekleurde motoren op hoge wielen staan geparkeerd rond het politiebusje, veertien jongens eromheen met helmen, en Delille als enige in een echt motorpak. 'Het is dat er tegelijkertijd niet meer dan zeven motoren op de baan kunnen zijn. Anders zouden we - als het geld er voor was - wel honderd machines kunnen aanschaffen. Zo graag willen de jongens.'

Boven de cross-heuvel rijst een geel en blauw gevaarte uit, in de vorm van een super watertoren. Het is de discotheek op het industrieterrein. Liever gaat het jonge volk van Maubeuge naar de disco's aan de andere kant van de grens met België.

Acht ukkies van vier en vijf jaar oud met beschilderde gezichtjes volgen meer of minder de hiphop-passen van een juf. Een negende staat terzijde, stokstijf en net zo ernstig, met een bord omhoog: Les Minikeums. Drie rijen ouders en broers en zusjes kijken vertederd toe.

De locatie is het houten sociaal-culturele centrumpje in de landelijker ogende wijk Epinette. Ook hier is het zomerprogramma voor de achterblijvers begonnen. Na de dans kruipen twaalf andere ukkies achter een brede lage kast. De juf vertelt over de dieren op de boerderij, de kinderen maken de passende geluiden, steken poppen omhoog en zingen: 'Vader Jacob, vader Jacob, dormez-vous, dormez-vous?'

Sietse van der Hoek

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden