Jens van Daele: 'Een maillot past mij niet'

De volgende keer zou hij het anders doen. Danser Jens van Daele (28) heeft veel geleerd van zijn eerste choreografie Être, peut être, een solo waarmee hij dit weekeinde deelneemt aan het programma Voorjaarsontwaken in het Haagse Korzo Theater....

'Vanaf het begin had ik er iemand bij willen hebben die me na aan het hart ligt. Om feedback te geven. Je eigen choreografie dansen heeft namelijk één groot minpunt: je kunt niet zien wat er gebeurt.' Van Daele maakte video-opnamen tijdens de repetities, maar die geven geen goed beeld, vindt hij. Achteraf had misschien beter een ander zijn solo kunnen dansen.

Veertig minuten duurt zijn eerste dansstuk. 'De bedoeling was een avondvullend programma te maken, dus iets van zestig minuten', zegt hij, 'het is nog uit te bouwen. Dat zou ik graag doen.' Zijn solo is het resultaat van een maand 'dansonderzoek' in de studio van Dansateliers in Amsterdam. Waarbij geen andere voorwaarde gold dan dat hij zijn experiment als 'work in progress' in maart in het Rotterdamse theater Lantaren/Venster zou laten zien. Die presentatie leverde hem de uitnodiging van Korzo op. Hij hoopt dat de voorstelling in Korzo weer nieuwe invitaties oplevert.

Al acht jaar woont de Vlaming Jens van Daele in Arnhem. Na zijn (klassieke) opleiding Antwerpen, danste hij een seizoen bij het Ballet de l'Opéra Royal de Wallonie. Maar voor klassieke dans is hij niet geschikt, vindt hij - 'ik heb o-benen, een maillot past mij niet - en hij belandde bij Introdans in Arnhem. 'Die jaren waren heel leerzaam voor me, vooral qua techniek. Ik moest veel afleren.' Vanaf '97 werkt onder meer hij mee aan producties van Conny Janssen Danst. Sinds een aantal jaren geeft hij ook les op de dansacademie in Arnhem.

Van Daele ziet zichzelf als 'dramatische danser', een performer die er niet voor terugschrikt teksten te zeggen en zijn lichaam als niet-danser te gebruiken. Uitgangspunt voor Être, peut être is een tekst van Elise van Daele, Jens' jongere zus. Een tekst over dood en vernietiging van de wereld. Ernstige teksten, die hij licht probeert te maken, zodat 'het publiek met een glimlach naar buiten gaat'.

Hierna wil hij een duet maken, iets voor twee mensen, omdat een solo fysiek en mentaal erg zwaar is. 'Na die veertig minuten ben ik gesloopt.'

Voor de voorstelling in Korzo is hij als danser niet zenuwachtig, wèl als choreograaf. 'Die verantwoordelijkheid weegt zwaarder. Maar als het goed gaat is de opluchting daarover ook veel groter.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden