Jeffrey Hoogland wereldkampioen na slopende kilometer tijdrit

Jeffrey Hoogland had na de finish overal pijn: in de maag, in de longen, in de spieren. Met een uiterste krachtinspanning - hij kon letterlijk niet meer op zijn benen staan - reed hij als snelste coureur de kilometerlange tijdrit op de WK baanwielrennen. De regenboogtrui is zijn wraak.

Hij traint nauwelijks op het onderdeel. Omdat het zo'n zeer doet. Omdat alles schrijnt, in de maag, in de longen, in de spieren Beeld anp

Zijn begeleiders tillen Jeffrey Hoogland (24) zondagmiddag van zijn fiets, waarop hij zojuist op het hout van Omnisport in Apeldoorn precies één kilometer heeft afgelegd. Zijn benen bungelen krachteloos onder het lijf met de indrukwekkende torso. Eenmaal op het middenterrein zakt hij snel naar de grond. Hij grimast, hij hoest. Hij krijgt natte doeken in de nek gelegd. Zo zag het er ook al uit, toen hij in Berlijn in oktober Europees kampioen werd.

Maar dit is zijn wraak. Hij is wereldkampioen, uitgerekend op het onderdeel dat hij verfoeit. Na vier ronden klokt hij af op 59,4, een wereldrecord op een laaglandbaan. Achter hem wint routinier Theo Bos (34) brons en voegt een nieuw hoofdstuk toe aan zijn lange carrière - zijn eerste WK dateert van 2001. Het zilver is voor de Australiër Matthew Glaetzer.

Pijn

Op de individuele sprint had Hoogland het donderdag verknald. Uitgeschakeld in de achtste finale, door een tactische misser. Hij had er te veel op vertrouwd dat hij met een versnelling het gat met zijn tegenstander wel kon dicht rijden. Die kwam niet. Daar was hij woedend op zichzelf geweest. Hij had alles kort en klein willen slaan. Op zijn stuur beuken. Stuiteren op het wiel. Zijn helm willen wegsmijten. Hij wist: niet doen. Snel herstellen, dat was het devies. Zondag wachtte een nieuwe kans.

Hij traint nauwelijks op het onderdeel. Omdat het zo'n zeer doet. Omdat alles schrijnt, in de maag, in de longen, in de spieren. Pas zaterdagmiddag heeft hij zijn speciale stuurtje op de fiets gemonteerd om een paar rondjes te rijden. Weer even kijken hoe het voelt.

De Duitse sprintcoach van de Nederlandse ploeg Bill Huck kijkt naar het uitgestrekte lijf van Hoogland. 'Geen zorgen. Wie dit niet aankan, moeten stoppen met topsport. Hij zal snel herstellen.' Hij had het voorzien. 'Ik zei hem: you fucked up the sprint. Nu ga je het doen op de kilo. Hij wist dat hij beter kon. Ik wist dat hij kon leveren.'

Snelle start

Hoogland had het hele toernooi al problemen met zijn luchtwegen. Hij had uren in de badkamer doorgebracht, met de douche aan. Pufjes genomen. Na elke inspanning hield hij een verneveler voor het gelaat. Helemaal verdwenen de klachten niet. Als hij sprak, was de stem schor. Maar, zei hij ook al na de verloren sprint op donderdag, op het resultaat was het niet van invloed geweest. Hij voelde dat de vorm er was, dat hij de power had.

Hij reed zondag ziedend hard weg. Hij kan niet anders. Zo moet hij het doen. Als oud BMX-er voelt een snelle start natuurlijk. Hij wist dat hij de eerste twee ronden snel was. In de derde ronde kwam hij even uit het zadel om de vaart erin te houden. Rustig gaan zitten, diep ademhalen en doortrappen, hield hij zichzelf voor. Hij heeft het er wel eens over gehad met een sportpsycholoog. Niet afdwalen met zijn gedachten tijdens zo'n race. Focussen. De laatste meters begon hij steeds minder te zien. Er was geen andere keus: doortrappen. Hij hoorde het publiek juichen. Blijven vechten, zei hij tegen zichzelf. Alles leegtrekken. Op het bord verscheen de één voor zijn naam. Hij is bijna drietiende seconde sneller dan Glaetzer.

Ternauwernood is hij opgelapt voor de huldiging. Op het podium, bekent hij later, kon hij nog niet echt genieten. Het is eigenlijk niet vol te houden, die kilometer. Weer moet hij even gaan zitten en wrijft over de maagstreek. Maar vanavond, dan gaat hij stappen in Apeldoorn. Hij woont om de hoek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.