JEANNE PRISSER

Berichten uit de voorhoede van de beeldende kunst, zoals opgetekend door Jeanne Prisser. Dineren tussen de kunst in het Cobra Museum: verrukkelijk.

Amstelveen, 15 november

Victoria and Albert Museum, an ace café with a quite nice museum attached. Zo luidde een beroemde reclamecampagne van het Londense museum ooit - en dat was ironie.


Cobra Museum, an ace restaurant with a quite nice museum attached. Zo zou een campagne van het Amstelveense museum kunnen luiden - en dat zou een stuk minder ironisch zijn. Daar opende onder de naam Le Petit Cobra vorige week namelijk een sterwaardig restaurant.


Het initiatief verbaasde me geenszins. Dat musea hun waar meer te gelde proberen te maken, is oud nieuws. En dat weinig zich daartoe beter leent dan het gebouw, wisten we ook allang. Bovendien: waarom niet? Vergeleken met het faciliteren van feesten, zuippartijen of rondleidingen door BN'ers zijn maaltijden tussen de kunstwerken een tamelijk beschaafde manier om inkomsten te verwerven.


Aldus ervoer ik vorige week in Amstelveen, toen ik dineerde tussen de werken van Lotti van der Gaag en Wim de Haan. De gezeefdrukte tafellakens van Richard Niessen waren origineel, de ambiance was sfeervol, de sommelier sympathiek, de chef eloquent.


Die chef, Didier Besnard, is niet de eerste de beste. Hij kookte in een driesterrenrestaurant in Parijs en bij een éénstervariant in Amstelveen (Molen de Dikkert). Voor Le Petit Cobra weerstond hij de verleiding ludieke variaties op de collectie te maken (geen Karel Appeltaart, Dieu merci). De signatuur is frivool Frans: eendenlever, een brandade van kabeljauw, hertenfilet met amandelen, cantharellen en sjalotjes in een saus van whisky en rode bieten - alles vers, alles menu van de dag.


Was het lekker? Het was verrukkelijk. Was het mooi? Het was kunstig. Expressieve composities van mosselen, saus die à la Wolvecamp zwierig over het bord was gedrapeerd en chocoladecake met Hundertwasser-motief en bladgoud - hier rotzooit niemand maar wat aan. De prijs, 38,50 euro voor drie gangen exclusief wijn, was alleszins schappelijk.


Maar dan: de locatie. Hartje Amstelveen is geen hartje Londen of Parijs. Hartje Amstelveen is hartje tochtig winkelplein: stap naar buiten en het voelt alsof je na een wijn doorschoten avond in die ene fijne Franse bistro zo de herfstkoude Seine in kukelt.


Een tikje ontnuchterend, zeker. Not quite so nice.


Udenhout, 20 november

Was het de wijn? De varkensrug? Ik droomde onrustig: ik zat met honderd andere Jeanne Prissers op een bewegende band en, geheel tegen onze natuur in, kakelden wij onrustig door elkaar. Aan het einde van de band vielen we een voor een omlaag, erachter scheen een wit licht en dat was, zo werd al snel duidelijk, niet de hemel.


Nee, het was niet dat diner in Amstelveen, maar de kunstmanifestatie Kill your darlings die dit nachtelijk spoken teweegbracht. Georganiseerd door stichting mEATing in een klinisch betegeld voormalig bedrijfspand van cateraar King Cuisine in Udenhout, bij Tilburg. Zowel de titel als de spelling als de locatie draagt uit dat wij hier ook met kunst en eten van doen hebben, maar nu wel in een universum diametraal tegenover dat van Michelinsterren.


Het is goed als verwachtingen onderuit worden geschoffeld. Geen opdringerig activisme, geen lieve-Lita-dieren benadering. Op Kill your darlings zag ik eenvoudigweg wat het is om te doden en te eten in deze 'slachtmaand november'.


Een paar dagen eerder waren twee biggen geslacht (Vlekkie en Spekkie) die aanstaand weekend tijdens een openbare 'anatomische les' ontleed en verwerkt worden: u bent welkom. U bent ook welkom om op den duur de cavia's te komen nuttigen die in de 'guinea pig-farm' van Arne Hendriks gekweekt worden. Als voorproefje lag er een varken van rode gelatine (een product van het varken, niet te vergeten) dat bij de openingsperformance al 'geslacht' was door kunstenares Marianne Peijnenburg - een beeld dat voor velen genoeg zal zijn.


Initiatiefneemster Tineke Schuurmans heeft een boeiende verzameling werken bij elkaar gebracht die meer publiek verdient. Een reality check, zo vlak voor de feestdagen. Het beste voorstel kwam van John O'Shea, die met zijn Meat Licence Proposal voorstelt vleeseters verplicht te betrekken bij de slacht van dieren. Eerst uw diploma halen en de slachtproef afleggen met een vis, een vogel en een zoogdier, dan verder praten. Het kwam me allemaal bijzonder zinnig en zinvol voor.


Vanwaar die droom dan? Die trad op na het zien van de fantastische film Facing Animals van Jan van IJken. Hij zette zijn camera tussen de piepkuikens op zo'n lopende band en de kistkalveren in hun troosteloze dwanghokken. Maar ook tussen de prijshanen en de troetelhondjes - het hele spectrum van dierenliefde kwam aan bod, geheel zonder commentaar geserveerd. De beelden spraken voor zich.


Pas echt misselijk werd ik van een groep dames die zichzelf op een middagje 'koe knuffelen' hadden getrakteerd. Gestoken in echte overalls gaven zij zich over aan het orgiastisch flikflooien met runderen. 'Ach schat, laat maar een lekker boertje tussendoor', kreunde er één tegen haar koe. Wie hier wie zou moeten eten, laat zich raden.


INFO

Le Petit Cobra, Cobra Museum, Amstelveen, do/vrij/za vanaf: 19:00 (reserveren: 06-10393222, Ramon) lepetitcobra.nl Kill your darlings, t/m 30/11, Energieweg 30, Udenhout. Diners, anatomische les, Requiem: zie meating.nu

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden