‘Je vingers doen veel zelf Gerard Bouwhuis, pianist

‘Het zijn niet alleen je vingers. Je hebt verschillende soorten geheugens die je gebruikt als je speelt. Het laatste wat ik uit m’n hoofd heb gedaan, waren vijf sonates van Domenico Scarlatti....

De eerste prelude uit het Wohltemperierte Klavier I daarentegen, dat onthoud je bijna als een popliedje, allemaal gebroken akkoorden en dan alles twee keer. Het werkt als een soort automatisme. Het is logisch dat na het ene akkoord het andere volgt en je vingers doen het ook eigenlijk vanzelf. Pas op de tweede bladzijde krijg je onverwachte dingen, en moet je echt noten in je geheugen prenten. En dan, als je al bijna op het eind bent, krijg je steeds diezelfde noot in de bas en gaat alles op elkaar lijken. Dan heb je juist weer steun aan de melodie.

Er zijn dus drie geheugens: je hoort in je hoofd hoe het moet klinken, je vingers doen veel vanzelf en je begrijpt hoe de muziek in elkaar zit. Dat is bij moderne muziek wel lastiger, maar ik vond de Eerste sonate van Charles Ives niet echt moeilijk. Behalve die keer dat ik met een collega-pianist erover sprak vlak voor ik op moest. Toen ging het faliekant fout.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden