'Je moet weten op welke websites je moet kijken'

Wat maak je mee als nieuwkomer in Nederland? Door de ogen van Mohannad (39) en zijn gezin volgen we het dagelijks leven van een vluchtelingengezin. Deel 27: Huis inrichten.

Mohannad en zijn gezin richten hun nieuwe huis in met meubels uit een Duitse zaak en spullen die ze hadden gestald in Saoedi-Arabië. Beeld Marcel van den Bergh/de Volkskrant

Trots klopt Mohannad op de bruine hoekbank die hij tweedehands op de kop heeft getikt. 'Wat denk je dat die gekost heeft?' 300 honderd euro? Haha, nee joh. Afgehaald voor 80 euro. Je moet weten op welke websites je moet kijken.

Sinds de familie El Jechi in november de sleutel kreeg van hun rijtjeshuis in Hatert, een voormalige Vogelaarwijk in Nijmegen, is Mohannad bezig geweest de boel in El Jechi-stijl te brengen. Er lag 'prima laminaat', had de opzichter van de woningbouw nog gezegd, maar Mohannad wilde liever een andere vloer. Nu ligt er in het hele huis laminaat van Marktplaats met een grijze ondertoon, alles is tot aan de plinten keurig afgewerkt. De muur in de huiskamer schilderde hij aan de ene kant in een taupekleur. De andere kant bedekte hij met gestreept behang in dezelfde tint.

Hoewel hij zelf het afgelopen jaar volop heeft lopen klussen in de huizen van vrienden uit het asielzoekerscentrum, deed Mohannad de afgelopen weken het werk in zijn eigen huis grotendeels alleen. Niet dat niemand wilde helpen, maar hij wil dat het netjes gebeurt. En dan vertrouwt hij zijn eigen vaardigheden toch het meest.

Ziad en Ibrahim delen een slaapkamer, waar twee nieuwe bedden zijn opgemaakt met een stippendekbed. De 'master bedroom' is voor Layla en Mohannad. De derde kamer is nog onder constructie, maar het is de bedoeling dat dat een speelkamer wordt voor de jongens, waar ze bijvoorbeeld hun computerspelletjes kunnen doen. De bedden kochten ze net over de Duitse grens bij Poco Einrichtungsmärkte, volgens Mohannad een aanrader voor goedkoop meubilair van goede kwaliteit. 'Mijn vriendin Mjan heeft geholpen met vervoer', vertelt Layla. 'Zij heeft een busje. We kennen haar nog uit Heumensoord, echt een heel lieve vrouw.'

Verantwoording

Mohannad El Jechi (39), zijn vrouw Layla (35) en hun twee kinderen Ziad (10) en Ibrahim (9) kwamen in september 2015 als vluchtelingen naar Nederland. De familie is van Palestijnse origine en woonde eerder in Syrië en Saoedi-Arabië. In november kregen ze een huurhuis toegewezen in Nijmegen.

De spullen werden afgerekend met behulp van het inrichtingskrediet dat de familie kreeg van de gemeente. De regeling daarvoor verschilt enorm per gemeente. Soms is het een gift, in Nijmegen is het een lening. Een asielzoekersgezin dat voor het eerst een woning krijgt toegewezen, kan maximaal 6.000 euro lenen bij de Gemeentelijke Krediet Bank. Het geld is bedoeld om bijvoorbeeld meubels, een wasmachine en een kookplaat 'van goede kwaliteit' te kopen.

Nijmegen verlaagt dat maximale bedrag komend jaar met zo'n 10 procent, omdat de gemeente tot de conclusie is gekomen dat 'de richtprijzen van het Nibud te ruim zijn'. 'De afgelopen jaren zijn er meer mogelijkheden op de markt gekomen om goederen van kwaliteit tegen lagere prijzen aan te schaffen', schrijft het college van B en W in een brief. 'Zo hebben de meeste winkels regelmatig aanbiedingen waardoor producten goedkoper aangeschaft kunnen worden en kan men online producten van verschillende winkels met elkaar vergelijken.'

Dat hoef je Mohannad niet te vertellen. 'Ken je deze site?' Hij laat op zijn telefoon een app zien van een witgoeddiscounter. 'Daar hebben we een hele goede Samsung-wasmachine gekocht voor 380 euro, die was in andere winkels 699 euro.'

De lening van de gemeente moeten ze in termijnen terugbetalen. Ze hebben trouwens niet alles hoeven kopen. In de woonkamer staan vijf grote dozen omwikkeld met plastic en tape. Anderhalf jaar geleden, toen ze Saoedi-Arabië verlieten, hebben ze die ingepakt en bij Mohannads broer in bewaring gegeven. 'Ik zei tegen hem: als we de tocht over zee niet overleven, kun jij het nog gebruiken.' Ze haalden de overkant van het water wel. Nu ze eindelijk een eigen adres hebben, lieten Layla en Mohannad de dozen naar Nederland verschepen.

Dus drinken ze nu thee en Senseo-koffie uit hun eigen met bloemen en vlinders beschilderde servies, dat Mohannad destijds voor een prikje kocht op een pasar malam toen hij voor werk in Maleisië was. Daar kocht hij ook het torentje van Pisa dat nu op de vensterbank staat - 'nee, ik ben nooit in Italië geweest' - en een kleurig schilderij in vier delen met vissen, leuk voor de hal.

Ook in de dozen: kleding. Layla is de enige in het gezin wie haar items van toen nog passen. 'Ik ben heel blij dat ik mijn eigen spullen weer heb'. Mohannad verloor in de tussentijd 20 kilo, dus hij zal zijn veel te wijde broeken en shirts in de doos binnenkort afgeven in het azc. De oude kleren van Ziad zijn nu geschikt voor zijn jongere broertje.

Het belangrijkste bezit dat ze nu weer terug hebben, zijn de foto's. Er zijn mappen vol, van het huis waar ze woonden, familie, de kinderen toen ze nog kleiner waren, hun huwelijksreis. 'Kijk deze, hier deden we de Titanic', Mohannad giert van het lachen. Op de foto staat Layla met uitgespreide armen op een boot, Mohannad maakt stiekem ezelsoren boven haar hoofd.

Op de bruine bank rolt Layla veelzeggend met haar ogen. Mannen, het zijn soms net kinderen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden