‘Je moet uitbuiten wat ze van je willen’

Kubus + Bang Bang..

Amsterdam Zijn maatje en producer Kubus vond het verfrissend, een andere kijk op de types die ooit het leven van zijn rappartner Bang Bang kleurden. Natuurlijk had hij hem al het een en ander over zijn geschiedenis verteld, maar nu had hij ook het beeld erbij.

De Jamaicaans/Ierse rapper Bang Bang en zijn Nederlandse producer, die al ruim twee jaar samenwerken, en samen het eerste album Learning Curve maakten, gingen voor een paar dagen op expeditie naar de betonnen jungle van Londen. De plek waar John Reilly, alias Bang Bang zijn verleden heeft achtergelaten voor een toekomst met vrouw en kinderen in Nederland, een verleden waar producer Kubus als participant even aan mocht ruiken. Bang Bang: ‘Ik wilde hem voor een paar dagen alle mogelijke psychologische gevolgen laten ondervinden van het leven in de shit.’ Zijn persoonlijke geschiedenis van crackverslaving, geweld en misdaad is gestold tot een documentaireserie die MTV sinds afgelopen dinsdag wekelijks uitzendt.

Het is het eerbetoon aan de hardwerkende Britse ‘working class’, die in achterstandswijken het hoofd moet bieden aan een hard bestaan. En ze noemden het Pie & Mash, aardappelpuree en vleespastei, de basiskost voor Jan Ondermodaal in Engeland en en passant ook de titel van het nieuwe dubbelalbum van het duo.

De korte videoschetsjes tonen Bang Bang als de streetwise tourgids met de drugs, de misère en het geweld als pleisterplaatsen. In één scene vertelt de rapper in detail over hoe hij ooit in een vechtpartij zijn tegenstander in elkaar schopte. Lachen. Letterlijk. Nadat hij ter illustratie een aanloop heeft genomen en uiteindelijk in het luchtledige een knoertharde penalty neemt, schatert hij het uit.

Natuurlijk is dat behoorlijk gewelddadig, maar hij wil wel even nuanceren dat hij niet zozeer een geschiedenis van geweld heeft maar een geschiedenis van ‘mezelf verdedigen’: ‘Ik ben gezegend met snelle spieren een hoge pijndrempel en een vuistslag als de trap van een fucking ezel.’ En ook als je die informatie niet hebt, is het uiterlijk van de rapper – blikkerende gouden tanden en een gezichtstatoeage – voor veel mensen genoeg om een blokje om te lopen.

Heeft hij zich geen zorgen gemaakt over hoe dat ruim uitgemeten geweld weer dat beeld bevestigt van het gelegenheidshuwelijk tussen hiphop en geweld? Kalm: ‘Altijd openen de media de aanval op hiphop, zo gauw seks, drugs en geweld er deel van uitmaken. Hugh Hefner vinden we excentriek als hij met blote meiden op tv verschijnt. Pete Doherty komt het podium op met coke aan zijn neus en dat vinden we rock-’n-roll. Maar omdat we zwart zijn, mogen we ons daar niet mee bezig houden?

‘Weet je wat het is, als je als rijk man je punt maakt, ben je assertief. Als je als arme je punt maakt, vindt men je agressief.’

Dat het er niet zozeer om gaat dat in mainstream hiphop sex en geweld als thema’s worden gebruikt, maar als marketing tools, pareert hij. Het bespelen van een publiek kent ook zo zijn voordelen, vindt hij. ‘En trouwens, naast een 50 Cent heb je ook sociaal geëngageerde rappers als Common en Mos Def.’ Aan welke kant staat hij? ‘Aan de kant van de Commons en Mos Defs, zeker weten.’

De rapper blijkt evenveel rumoer als sympathie op te wekken. In het nummer The Kids behandelt hij de kwestie van bitch-en-ho-stereotypering in hiphop, en een songtitel als I Don’t Like Guns spreekt voor zich. Aan de andere kant weet de rapper de media te bespelen op een meesterlijke manier die het negen-kogelgaten-promopraatje van rapper 50 Cent – over zijn jeugdervaringen in een schietpartij – overstijgt. Een relletje vorig jaar in de TMF studio waarbij de nietsvermoedende vj Valerio door een verongelijkte rapper met bank en al werd omgegooid, blijkt een stunt.

In een U-bocht wilde Bang Bang aandacht genereren voor het vluchtelingenprobleem in Bangladesh. Want na hevig rumoer op de website YouTube mocht Bang Bang namelijk uiteindelijk zijn werkelijke verhaal doen tegen de door de sensatie lekker gemaakte programmamaker Robert Jensen.

‘Kijk, we zijn een klein alternatief groepje. Wie kijkt er nou naar ons als we op TMF over vluchtelingen praten? Om mensen te bereiken, moet je datgene uitbuiten wat de media van je willen en daar je eigen boodschap in verwerken.’

En uiteindelijk gaat het allemaal niet om het geweld. Nadat je Pie & Mash hebt gezien of beluisterd, mag je, wat Bang Bang betreft, dat geweld allemaal vergeten. ‘Als de kids maar één ding onthouden. En dat is dat ik als producer op de aftiteling sta. Dat je er zo uit kan zien als ik, met zo’n verleden en dat je desondanks een dichter, een architect of een dokter kan zijn. Want geweld zit niet je genen man, Het zit in je omgeving.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden