Je moet links zijn of rechts, anders begrijpt niemand het meer

Nederland is de villawijk van de wereld.

Door omstandigheden gedwongen (een puppy) breng ik bijna de hele zomer in Nederland door (puppy's mogen van de Europese Unie niet reizen) (schande) (cultuurmarxisme). Het valt in vrijwel alles mee. Ontdaan van het gruis dat Nederland vaak bedekt, een laagje drukdoen en gelijkhebben, kan ik er nu eens rustig rondkijken als toerist.

Het land blijkt groen en dooraderd met asfalt van zwart fluweel. Het wordt bijgehouden als een park. Overal zijn verkeersborden behalve in Balloo. Dat is verkeersbordvrij, staat op een verkeersbord aan de rand van het dorp.

De bruggen openen zich snel en gratis als ik erdoor wil met m'n bootje. Op de Friese meren is het kosteloos liggen aan steigers op afgelegen eilanden met vuurplaatsen voor de kinderen en sappig grasland voor de puppy om op te poepen. 's Ochtends komt de broodboot, 's middags de patatboot - ik ben snel tevreden. Maar ik ben dan ook een zacht ei.

Afgelegen eiland met vuurplaats voor de kinderen...

Nederland is de villawijk van de wereld. Op een weekje India na - een vlaag realiteit, een gezin onder lappen op een rotonde in de verkeerszee van New Delhi - zag ik deze zomer dus alleen maar rijke mensen. Ik schaar mezelf daaronder. Ook ik loop om kwart voor zeven 's ochtends naar buiten met de puppy en een rol discreet verpakte hondenpoepzakjes.

Die zakjes zijn geparfumeerd te krijgen, met pootjesprint of bio-afbreekbaar. Net als al die andere matineuze hondenmensen moedig ik de puppy aan te plassen en te poepen, zeg 'goed zo' als het is gelukt en geef hem hondensnoepjes. Geleerd op de puppycursus. Dan kniel ik neer bij de heilige fecaliën, stop mijn rechterhand in een zakje, grijp in de poep en deponeer het na controle (diarree?) in de daartoe aangewezen bak.

Zo doen we dat, in Nederland.

Met de pup en mij loopt elke ochtend braaf een twitterfeedje mee. Sputterende berichten van mensen die in de lege zomer een puntje willen scoren, discussietje willen aanrichten, geurspoortje nalaten. Over het Nederlands elftal dat wint maar helaas alleen bestaat uit vrouwen - kijken wie hapt. Kekke complottheorietjes, jij-bakjes, belletje trekken in de villawijk.

De grappigste tweet komt van lawaaimaker Jan Roos: 'Twitter is tegenwoordig een soort burgeroorlog. Inclusief executies, propaganda, menselijke schilden en bombardementen. Ben het aardig beu.'

Haha. Ik tweet nog een fotootje van mijn puppy in het paradijs.

... en sappig gras voor de puppy om op te poepen.

Zo passagierend komen we terecht in Nooitgedacht, waar een azc is voor rijke mensen. Rust en gras en gratis hondenpoepzakjes, plus een spectaculaire waterglijbaan van 60 km/h. Na afloop helpt de badmeester me met zoeken naar mijn bril en of hij verder nog iets kan doen. Het bungalowpark vat Nederland aardig samen.

Twitter suddert lekker door en ik blijf er kalm naar kijken, er komen woorden voorbij als 'omvolken', 'cultuurmarxisme', 'nepstudies', 'meeleefmoslims', 'dobbernegers'. Stenen gooien in het water en kijken hoe groot de kringen worden. De kringen worden almaar groter. De stenen ook.

Niet reageren. Ik ben een zacht ei. Ik ben maar door twee twitteraars geblockt: mijn puberzoon en de leider van GeenStijl. Waarschijnlijk hebben ze dezelfde reden.

In Amerika zwaaien nazi's met nazivlaggen. In Duitsland komen neonazi's bovengronds. In Spanje moorden terroristen. Ik lees op Twitter hoe de Vlaamse wetenschapsfilosoof Maarten Boudry het wereldnieuws even kort in perspectief zet: het jihadisme, zegt hij, is 'haatdragender en gevaarlijker' dan het nazisme, want de nazi's waren rationeler en zaten niet op YouTube. Lekker bezig, Maarten. Van alle vragen die je stellen kunt, stel je deze. Een ranglijstje. Helpt enorm om de wereld beter te begrijpen vanuit je eigen paradijs.

Negeren. In een poepzakje en weg ermee.

Maar nu begin ik me te ergeren.

Azc voor rijke mensen: rust, gras en spectaculaire waterglijbaan.

Twitter is gemaakt om je vrienden te laten weten wat je doet, maar wordt vooral gebruikt om vijanden te maken. Je moet links zijn of rechts, anders begrijpt niemand het meer. Dat zegt niets over Twitter, maar alles over Nederland. Degenen die willen scoren, staan te wachten op het achterveld, vangen een bal en gooien die hard tegen iemands hoofd. Die gooit dan weer terug. Het gaat erom wie deugmens is en wie niet; inhoud is alleen belangrijk als het je eigen gelijk bewijst.

Zoeken naar vijandschap is ook een vorm van decadentie, zeg ik tegen de pup. De eerste najaarsdauw ligt op het gras. Hij heeft diarree.

Ik zie hoe mensen Twitter verlaten, maar Twitter is niet het probleem. Het strekt zich uit ver daarbuiten, ook naar de politiek: kleine dingen groot maken omdat de echte grote ingewikkeld zijn. Echte dingen tot onechte boetseren. De ander de schuld geven, nooit jezelf.

Net zolang tot iedereen denkt dat het normaal is.

Reageren? t.heijmans@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden