Paradeverkenners

'Je moet juist dingen gaan zien, je laten verrassen'

De zomer is pas echt begonnen als de Parade-karavaan weer langs de grote steden trekt. Deze dagen is het theaterfestival neergestreken in Utrecht, waar  gasten van de Volkskrant u door het uitgebreide programma gidsen. Vandaag: trompettist Rob van de Wouw (40) bijgestaan door zijn dochtertje Odilia (4).

Rob van de Wouw Beeld Jos Kottmann

En, hebben jullie het droog gehouden?
Vanaf het einde van de middag, toen de Parade open ging, was het droog. Er kwam zelfs een klein zonnetje door, dus dat was fijn.

Was dit jullie eerste de Parade samen?
Ik woon in Amsterdam, daar zijn we eerder al eens geweest. Volgens mij is ze vanaf dat ze een jaar of twee was altijd meegegaan. Ze gaat ook met me mee naar concerten. Toen ik dit keer over de Parade begon, riep ze meteen: 'De zweefmolen!'

Is twee jaar zo'n beetje de ondergrens of maakt dat op de Parade niet uit?
Nee, je hebt de Kinderparade en die is voor alle leeftijden. Maar nu ze wat groter is, wordt het pas echt leuk. Ze gaat het zelf namelijk ook echt leuk vinden. Je moet voor voorstellingen wel een beetje geduld en een wat langere aandachtsspanne hebben om ze uit te kunnen zitten.

En, lukte dat?
We zijn naar Het Zigeunermeisje gegaan, daar heeft ze ademloos naar zitten kijken. De voorstelling zit vol oude Nederlandse kinderliedjes, die kon ze allemaal meezingen. Verder hebben we Loes Luca gezien. Dat is dan weer geen kindervoorstelling, maar Odilia kent haar persoonlijk, dus dat maakte niet uit. Het was hartstikke leuk. Het gaat heel de avond door, als een soort real life soap waarin je op visite bent. Af en toe werd er een liedje voor Odilia gezongen. En we hebben nog geknutseld, in Amsterdam gaan we dat zeker weer doen.

Zijn er nog andere voorstellingen die je dan wilt zien?
Revival: The Everlasting Boyband zou ik nog graag willen zien. Daar spelen volgens mij een paar goede acteurs in. En een heel goede muzikant die ik ken. In de wandelgangen hoorde ik daar al leuke verhalen over en gister zagen we ze ook parade maken. Odilia huppelde er meteen achteraan.

Je hebt zelf ook een aantal keer op de Parade gestaan. Kon jij het een beetje, parade maken?
Ik vind het wel iets moois, maar het was niet iets wat ik gewend was. Ik ben een muzikant en niet per se een theatermaker. In het begin dacht ik nog: 'Moet ik nu met een toeter het plein over?' Van de mensen uit het theater leerde dat er echt een geschiedenis achter het parademaken zit. Met name voor kinderen is het natuurlijk geweldig. Ik had dat vroeger ook. Als je de fanfare door het dorp zag gaan, wilde je er achteraan.

Verschilden je optredens ook erg van andere plekken waar je hebt gespeeld?
Op de Parade waren het niet mijn voorstellingen. Daar deed ik dingen in dienst van, Ellen ten Damme onder meer. Dan keek ik mijn ogen uit, kon ik opsnuiven wat er gebeurde. Dat is hartstikke leuk. Het is op de Parade toch meer theater dan muziek, dus je speelt een andere rol. Voor mij was het mijn eerste kennismaking met de theaterwereld. En wat ik al zei, het idee van parademaken kende ik niet. Net als avond aan avond op dezelfde plek spelen.

Wat was je meest memorabele Parade-optreden?
Dat weet ik eerlijk gezegd niet meer. De laatste keer dat ik op de Parade stond, is alweer zo'n acht jaar geleden.

Is het anders om er nu als bezoeker te komen?
Als bezoeker of als muzikant, dat maakt mij niet uit. Het maakt het wel anders in de zin dat ik het heel goed ken, het hele paradesfeertje. Dat gemoedelijke, het lekkere eten en drinken, de bijzondere voorstellingen. In Amsterdam gaan veel bezoekers daar niet eens naartoe, daar gebruiken ze de Parade meer als openbaar café. Zonde, vind ik. Je moet juist dingen gaan zien, je laten verrassen.

Let je ook specifiek op het muziekprogramma?
Als ik naar de Parade ga, probeer ik juist naar andere dingen te gaan. Ik zie al zoveel muziek. Op de Parade zijn er vaak interessante mensen die dingen doen, voorstellingen die je ergens anders niet zo snel zult zien.

Voor Odilia staat de Parade gelijk aan de zweefmolen. En voor jou?
Het gezellige sfeertje. De lampjes in de bomen, het lekker eten. 's Avonds nog even in de zweefmolen. Dat is ook voor volwassenen een ultiem romantische ervaring, ha.

Welke eetplek mogen mensen niet missen?
Stom, ik ben de naam vergeten, maar we hebben ergens een heerlijk plateau met mosselen, hummus en brood gehad. Het was in ieder geval in een tent waarin ook een podium stond.

Waar eindigde jullie avond?
In de zweefmolen. Daar begon het ook, ha. Ze is pas vier, hè. Dan moet je er wel een zo leuk mogelijk uitje van maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden