'Je moet je willen verplaatsen in het gevaar van de ander'

De ingezonden brieven van woensdag 14 oktober.

Protestbanners van tegenstanders van een azc in Enschede.Beeld ANP

Brief van de dag - Arm Enschede

Toen we in Enschede te maken kregen met een vuurwerkramp, reed de Duitse brandweer naar Enschede om ons te hulp te schieten. Ze vroegen zich niet af of dat gevaarlijk was en wat dat wel zou gaan kosten. De rest van Nederland deed ook mee en op veel plaatsen in Europa werd geld ingezameld voor die getroffen Enschedeërs. Dat emotioneerde mij toen en, terwijl ik dit schrijf, raakt het mij opnieuw. In onze stad zelf was de schrik heel groot en iedereen probeerde naar vermogen te helpen. Ik zie nog de krantenkop in de Volkskrant de dag na de stille tocht. 'Enschede is lief'. Mooi! Onvoorwaardelijk steun krijgen als je in nood bent. Omdat we mensen zijn. Ik heb prettige buren, behulpzaam en vriendelijk. Dat is belangrijk. Als de nood aan de man komt denk ik dat zij de eersten zijn die meeleven en, zo nodig, hulp bieden. Bij levensgevaar hoop ik dat we elkaar weten te vinden om bescherming te bieden. Dat zijn we ook aan elkaar verplicht in een beschaafde samenleving, hoewel, niets gaat vanzelf. Je moet je willen verplaatsen in het gevaar van de ander. Maar als ik de krantenberichten lees, raak ik geëmotioneerd. Over de schaamteloze harteloosheid rond de opvang van anderen in nood. Mede gestuurd door politici die blijkbaar belang hebben bij het zaaien van angst. Mij bekruipt schaamte als ik lees hoe wij bezig zijn met onszelf. Hoe bang we moeten zijn voor onze eigen angst. Ook (of zelfs) in mijn 'lieve' Enschede, waar drie wethouders zijn bedreigd. Arm Enschede.

Dick Buursink, voormalig wethouder Enschede

Persconferentie

Wie had dit kunnen bedenken?

Honderden journalisten per bus aangevoerd vanaf een centraal punt.

Een perspresentatie/conferentie waar geen enkele journalist een vraag mocht stellen.

En dan 's avonds op de televisie één kritische, uitgezochte journalist die de onderzoeksleider mag ondervragen

Nee, daar had Vladimir Poetin zich niet voor geschaamd!

Maar ik wel!

Dan Blokker, Amsterdam

Veilige routes

Willem Feenstra en Huib Modderkolk berichtten op de voorpagina van dinsdag over de ramp met de MH17. Een groot deel van het stuk gaat over hoe de informatie over veiligheid van het luchtruim stroomt of niet stroomt en hoe dat beter zou kunnen. Mijns inziens komt het met die informatiestroom niet goed zonder een duidelijke definitie van verantwoordelijkheid.

De reiziger koopt een ticket bij de luchtvaartmaatschappij en verwacht veilig van A naar B te worden vervoerd. De luchtvaartmaatschappij neemt met de verkoop van het ticket de verantwoordelijkheid voor de veiligheid van de reiziger. Het is dan ook de taak van de luchtvaartmaatschappij om uit te zoeken of de te nemen route veilig is. In geval van twijfel kan de luchtvaartmaatschappij besluiten niet te vliegen.

Door de verantwoordelijkheid goed te definiëren wordt de discussie over de informatiestroom een stuk helderder.

A. Janssen, Rotterdam

Waar wás u?

Waar heeft ABN Amro-econoom Han de Jong de afgelopen tien jaar uitgehangen? Hij betoogt: een bank geeft niet zo maar krediet, net zo min als een bakker zomaar brood bakt (O&D, 12 oktober).

De Jong heeft dan kennelijk gemist hoezeer banken dat nou juist wel gedaan hebben. Van aflossingsvrije hypotheken tot woekerpolissen, je kon je kont haast niet keren of er lag weer een folder in de bus! En waarom?

Om torenhoge bonussen, krankzinnige salarissen, gewetenloze verkoopcommissies en misplaatste aandeelhouderswinsten te kunnen uitbetalen. Er werd zo veel krediet verstrekt dat toen terugbetalen twijfelachtig werd, de banken op omvallen na, dood waren en gered moesten worden. De gemeenschap hoopt trouwens nog 30 miljard terug te zien van de bank van De Jong. Het waren juist de banken die meer brood bakten dan een hele wereldbevolking deze eeuw nog op kon. En precies daarom is hij nu ambtenaar en geen bankbediende.

Omdat de staat zijn inkomen kwam redden.

P. Gieske, Amsterdam

Vluchtelingen in Wassenaar

Het 'in de provincie' levende idee, dat de gemeente Wassenaar zich aan de dans om de asielzoekersopvang weet te onttrekken (brief Edward P. Woldendorp, Almelo, O&D, 12 oktober) is zowel hardnekkig als onjuist. Op het aan de dorpskern grenzende Duinrell zal dit jaar, voor de negende keer sinds 1997, in de periode van half oktober tot april volgend jaar onderdak worden geboden aan maximaal 750 asielzoekers.

Verder bevindt zich op het voormalige Vliegveld Valkenburg, op de grens tussen Wassenaar en Katwijk, al het asielzoekerscentrum Katwijk met 1.170 opvangplaatsen. Recent overleg tussen de gemeenten Katwijk, Wassenaar en het COA over uitbreiding van deze voorziening met een noodopvang leverde geen resultaat op, niet omdat daartoe geen bereidheid was, maar door bouw- en verkeerstechnische bezwaren.

Er gebeurt ook in Wassenaar toch wel wat meer dan het op tijd laten verspringen van verkeerslichten.

Vincent Ophoff, Wassenaar

Kinderpartij

In zijn commentaar 'Van zeven tot zeven' (O&D, 12 oktober) op Kindcentra 2020 steekt Hans Wansink de loftrompet over de beoogde integrale centra voor kinderen van 0 tot 12: 'Een uitstekende investering in de economie van morgen.' Het gaat om het 'verdienvermogen' van Nederland.

Als meester vroeger zei dat je moest nablijven, was dat een hele nare straf. Wordt het niet eens tijd voor een Partij voor de Kinderen?

Wim Velthorst, Hauwert

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden