'Je bent jong en je krijgt jeuk en dorst, zo begint het'

Zondagmorgen half elf. Wim (61) drinkt gewoontegetrouw bockbiertjes in bruin café De Zwaan in Heeswijk-Dinther, waar hij driebanden speelt met dorpsgenoten die hij al zijn hele leven kent.

Beeld Hans Poel

Wim: 'Je bent jong en je krijgt jeuk en dorst, hè, zo begint het. Ik kom al zeker veertig jaar in dit café, tegenwoordig elke zondagmorgen. Doordeweeks doe ik andere dingen. Ik ben klusjesman. Schilderen, timmeren, elektriciteit, tegelen... Alles is overdreven, maar ik kan veel. Eigenlijk ben ik schilder van beroep, maar na jaren in loondienst te hebben gewerkt ging het minder in de bouw en kwam ik een tijdje thuis te zitten. Daarna kreeg ik een baantje bij de sauna in Rosmalen en nu werk ik voor een uitzendbureau. Zij hebben zo'n zogenoemd Polenhotel met 23 kamers, waar ik vorige en komende week bezig ben. Schilderen, nieuwe douches maken.

'Ik werk vier dagen per week. Ik woon alleen en heb natuurlijk ook nog mijn huisje om bij te houden; vrijdag is het poetsen, boodschappen doen, wassen, strijken. Ik ben nu vijftien jaar alleen en dat bevalt goed. Als er iemand voorbijkomt, zou ik er best voor openstaan, maar dat is de afgelopen jaren niet gebeurd. Ik moet zeggen: ik heb ook niet opgelet. En zondagsochtend bij De Zwaan, kijk maar om je heen: geen vrouw te zien.

'Ik ben twee keer getrouwd geweest. Trouwen was iets vanzelfsprekends, iets waar je op een gegeven moment gewoon over begon. Simpel: 'Wa denkte d'r van? Trouwen we of trouwen we niet?' Uit elkaar gaan was ook niet ingewikkeld. Ik zie mijn exen allebei nog regelmatig, we zijn goede vrienden. Als we een feestje hebben, komen we bij elkaar over de vloer. Hebben we elkaar nodig, dan hoeven we elkaar maar te bellen, hebben ze een klusje, dan kom ik langs.

'Als ik een vakantie naar Ierland wil boeken, doe ik dat bij een reisbureau, of ik ga langs bij mijn ex. Ik heb geen computer. Onding. Nee, ook voor mijn administratie heb ik er geen nodig. Vroeger had je iets dat je geloof ik 'pen en papier' noemde. Nou, dat werkt nog steeds. Een vriendin probeert mij weleens het internet op te krijgen: 'Echt, er gaat een wereld voor je open.' Nee. Wat ik wil weten, kom ik toch wel te weten. En nog niet misschien dat ik op een datingsite ga.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden