JAZZ Tin Men & The Telephone

Tin Men & The Telephone haalt inspiratie uit zo onmuzikaal mogelijke klanken. En het werkt.

Tin Men & The Telephone behoort zonder twijfel tot de Hollandse jazzrevelaties van de afgelopen tijd. Via een goede lading ontzettend flauwe humor krijgen ze sympathie van pure jazzliefhebbers, improfanaten, maar ook gewoon mensen die niet per se veel met jazz hebben. In de aardig gevulde kleine zaal van Paradiso blijkt waarom. Het is simpelweg ontzettend leuk te kijken naar die enthousiaste musici die oprecht, én met grote muzikale professie, de muziekwereld injecteren met originele geluiden.


Fabelachtig bijvoorbeeld is de manier waarop bassist Lucas Dols een koe weet te imiteren. Subtiel beweegt hij zijn vingers over een van de snaren. Het geluid is net echt. De koeien zelf, geprojecteerd op een doek achter de band, kijken tamelijk laconiek naar wat er voor hun neus gebeurt. Totdat er een vraag-antwoord spelletje komt tussen de toetsenist (links) en drummer (rechts). De koeien draaien hun nek naar de muzikant die aan de beurt is.


Tin Men & The Telephone haalt inspiratie uit zo onmuzikaal mogelijke klanken, lijkt het. Denk aan televisiepraatjes van een seksdame, voetbalcommentaar of een maf voicemailbericht. Toetsenist Tony Roe is de grote knutselaar die van alles iets moois of grappigs weet te maken.


Want het klinkt werkelijk stijlvol, die solopiano intro, een tikje vervreemdend misschien, maar als de stem van de callcenterdame eran wordt toegevoegd, slaat de sfeer om. De frasering en toonhoogte van de pianoklanken kan je namelijk naadloos leggen op de opgeilende uitspraken. Het publiek ligt dubbel.


Zo zijn er nog meer voorbeelden tijdens het concert waarin Tin Men & The Telephone spot met muziekwetten en zichzelf. Een tomtom (we zien de route door de Amsterdamse binnenstad op een groot scherm) krijgt ondersteuning door een gezapig jazzdeuntje. Totdat de routeplanner ('Ik heb het idee dat je niet goed naar me luistert') op hol slaat bij het missen van een afslag, en ook de muziek van koers verandert.


Zo'n format behoeft grote voorbereiding. En enkel met veel professionaliteit en een tot op de puntjes uitgedachte show, bereik je succes. Met een over de top voorstelling sla je de plank snel mis. Maar het was een te gekke avond, ook dankzij enkele nummers waar de geestigheid minder belangrijk was.


De straffe drum-'n-bass beat van drummer Borislav Petrov is imposant en met gitarist Stef van Es erbij creëert het viertal een goede bak herrie, post-rock bijna.


De band speelt met overgave en ontzettend veel liefde voor muziek, anders kan je de prachtige crescendi niet zo woest en welgevormd laten klinken.


En dan, oh jee, wat nu? Het computerprogramma crasht. Error, error klinkt door de zaal, en vertelt ook het beeld. Het besturingsprogramma sluit af met de Windows tune. Genoeg stof voor een nieuwe compositie.


Tin Men & The Telephone Paradiso, Amsterdam, 19/1.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden