Jazz: ECM artists in concert

Een heftig avondje in de Verkadefabriek.

November Music: ECM Artists in Concert.

Verkadefabriek, Den Bosch, 12/11

Het is volstrekt logisch op een genreoverschrijdend muziekfestival als November Music: een avond rond het bekendste jazzlabel van Europa, ECM Records. Het Duitse muziekbolwerk (met een focus op Scandinavische muziek) is hét voorbeeld hoe Europese jazz zich onderscheidt van Amerikaanse jazz. Oude jazztradities zijn minder belangrijk, persoonlijke emoties krijgen de vrijheid en het begrip jazz wordt dankzij de stijlenmix telkens heroverwogen. Geen volgespeelde nonsens, maar luisteren hoe één klank langzaam verdwijnt in de leegte. Zo bedaard neem je de cd's ook tot je: met de ogen dicht de beelden op je laten afkomen.

Toch werd het een heftig avondje in de Verkadefabriek, omdat maar liefst vier niet al te lichte formaties met ECM-achtergrond achter elkaar stonden geprogrammeerd. Dat bleek voor velen een wel erg zware bevalling. Vijf en een half uur, inclusief drie pauzes, een intense concentratie, dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Maar het was oké, want er werd muziek gemaakt op het scherp van de snede.

Zoals de aftrap van het Iro Haarla Quintet, de harpiste/pianiste die voorheen in de schaduw stond van haar man, drummer Edward Vesala. Haar golvende muziek was de meest romantische van de avond. De saxofoon en trompet grepen steeds teder in elkaar, dankzij bedeesde fraseringen over elkaars akkoorden. En de zelden in de jazz gebruikte harp heeft een sprookjesachtige uitwerking in combinatie met de zachte touch op de de cymbalen van ECM-coryfee Jon Christensen.

Hoe anders dan bij pianist Craig Taborn, die onlangs bij ECM met een soloplaat debuteerde. Hij stond op de bühne met de Nederlandse saxofonist Yuri Honing. De improvisaties konden boeien, hoewel de vette klank van Honing soms wel erg dominant was. Taborn, zoals later bleek bij het derde concert met zijn eigen trio, houdt van het neerleggen van uitgestrekte texturen met steeds terugkomende patronen. Een idee opperen, dat een tijdje herhalen en even later weer laten terugkomen, of niet, dat werk. Honing begreep het wel, maar leek soms wat ongeduldig.

Hoewel het publiek inmiddels naar adem snakte, moest het hoogtepunt nog komen. Arve Henriksen, wellicht hét huidige paradepaardje van ECM, gaf nog een toetje van anderhalf uur. De trompettist staat bekend om lange improvisaties waarin hij leunt op zijn haardvuurwarme klank en een diversiteit aan elektronica. Het duet met percussionist Audun Kleive, later aangevuld door saxofonist Trygve Seim, was prachtig. Donker gezoem onder de kippenvel-trompetlijnen, wat minimale percussie. En dan een dikke beat die ook zo weer verdwenen was. Henriksen wist de kern van muziek te raken door een ultieme fantasiestreling.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden