Jaspers evenaart record van Popeyus en Van Bracht De enige Superster in de Masters

Kijkend naar Dick Jaspers bekruipt je soms een angstig gevoel. Wat moet er van het Nederlandse driebanden terecht komen als hij zomaar ineens besluit te stoppen?...

AB SCHREIJNDERS

Van onze verslaggever

Ab Schreijnders

VEGHEL

Het gebeurt vrijwel nooit, Jaspers speelt daarom voornamelijk partijen tegen zichzelf. Hij wordt geacht te winnen, en doet dat dan ook. Er wordt een goede partij van hem verwacht, en meestal lukt dat wel.

Maar tegenstand van zijn allure treft hij in Nederland nauwelijks meer. En bovendien zijn de 'concurrenten' vaak zo vriendelijk op beslissende momenten steken te laten vallen, waardoor ze niet eens in staat zijn te stunten.

In de Masters van dit jaar bleef de net van een spierblessure herstelde Gerwin Valentijn voor de tweede keer op rij in de groep steken, werden Henk Habraken en de grieperige Raimond Burgman in de kwartfinales afgevoerd en sprong Jan Arnouts in de halve finale in de fout. Zo wordt het de beste driebander van Nederland wel erg gemakkelijk gemaakt.

Jaspers dus, wie anders, werd zondagmiddag in Veghel voor de zevende keer nationaal kampioen, de Master. Omdat hij in een grijs verleden al eens een Nederlandse titel veroverde, staat hij nu op gelijke hoogte met de inmiddels overleden Herman Popeyus en met Rini van Bracht. Zo'n evenaring van het record in nauwelijks tien jaar zegt genoeg over de heersende rol van de 33-jarige Jaspers (en over de machteloosheid van de anderen).

Het komt zelden voor dat Jaspers door een landgenoot in ernstige problemen wordt gebracht. Verliespartijen in wedstrijden waar iets op het spel staat, zijn de laatste jaren op de vingers van een hand te tellen.

De Brabander hoefde zich trouwens in Veghel niet eens bovenmatig in te spannen. Anno de Kleine, zijn verrassende tegenstander in de finale, deed natuurlijk wat hij kon. Maar ook tegen een matig spelende Jaspers was de 38-jarige oud-profvoetballer kansloos: 3-1.

Een one-man-show werd het in de showroom van de plaatselijke Mercedes-dealer echter zeker niet. Daarvoor was het optreden van Jaspers in zijn laatste twee partijen te weinig sprankelend. Het vuurwerk spatte in de groepswedstrijden en in de kwartfinale van zijn keu.

Met klinkende zeges op Jean-Paul de Bruijn, op z'n dorpsgenoot uit St. Willebrord, Christ van der Smissen (de bondscoach eindigde op de zestiende en laatste plaats!), en op Jan Arnouts. Al maakte die laatste het hem knap lastig.

Ook zaterdagochtend tegen Ruud Nieuwenburg liet Jaspers zien waarom hij in het bezit is van de wereldbeker, de mooiste prijs voor driebandenprofs. Het winnende moyenne van 2.500 betekende de beste partij van het toernooi, goed voor een extraatje van vijf mille, bovenop de winnaarspremie van 12.500 gulden.

Zaterdagmiddag, in de halve finale tegen Arie Weijenburg, ging het een heel stuk minder. Jaspers won uiteraard, maar was in de eerste set totaal van slag. Hij moest een forse achterstand goedmaken en had voor de vijftien punten liefst zeventien beurten (inclusief tien poedels) nodig.

Even maakte Jaspers zich kwaad. In de tweede set stond hij in korte tijd op 13-0. Maar daarna liet hij Weijenburg terugkomen tot 14-14 en had hij warempel een beetje geluk nodig voor de zege. Ook in de derde set kon Jaspers niet overtuigen. Maar hij won wel weer, met 15-13. De zege van 3-0 was geflatteerd, zijn gemiddelde ronduit bedroevend: 0.978.

In de eindstrijd herstelde Jaspers zich enigszins. En toch ging er ook in die partij veel mis. De lengtestoten bijvoorbeeld. Jaspers had er geen verklaring voor. Misschien was het de druk (die hij altijd voelt), misschien wel vermoeidheid van het vele spelen. Dat laatste klonk wat verontrustend uit zijn mond.

Want de zwaarste tijden komen nu pas. Vanavond speelt Jaspers in de Belgische competitie. Vanaf donderdag wordt hij in Oldenzaal verwacht, voor de eerste Grand Prix van het nieuwe seizoen. Zondag is er nog een competitieronde in Nederland.

Volgende week moet Jaspers in Antalya aan de slag, in het voorlaatste evenement van de wereldbeker. Een week later is de finale van de world cup in Roermond. Dat zijn de twee toernooien waarin Jaspers serieus aan de tand zal worden gevoeld.

Te wanhopen hoeft hij nog lang niet, al lijkt de topvorm even weg. Hij scoorde ondanks de twee zwakkere beurten aan het slot in Veghel een acceptabel algemeen moyenne van 1.512. Alleen dankzij die prestatie kwam het toernooigemiddelde nog net boven de 1.000 uit.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden