Jan Mulder, nieuwe columnisten en Chris Buur

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

Beeld Voetbal International

Jan Mulder

Toch gek hoe zoiets loopt. Toen Johan Cruijff vier maanden geleden ziek bleek, begonnen wij met de voorbereidingen van het afscheidskatern. Macaber maar noodzakelijk. Illustrator Noma Bar werd gebeld voor de cover, Willem Vissers vroeg Jan Mulder om zijn verhaal over Cruijff, Bart Jungmann legde contact met Cruijffs medespelers op het WK in 1974. Maar daarna kwamen er geruststellende berichten en dutten we in. Tegen onze eigen Lennart Bloemhof zei Cruijff drie weken geleden, op bezoek bij Max Verstappen, dat hij 2-0 voorstond. De oude meester zette ons op het verkeerde been: donderdagmiddag waren we geschokt en toch nog verwikkeld in een gevecht met de tijd. Gelukkig konden we ons aller jeugdheld desondanks royaal uitgeleide doen. Als u het nog niet heeft gedaan: lees het lange verhaal van Jan Mulder. De laatste jaren is Jan het bekendst van tv, maar wat kan die man geweldig schrijven. En wat is het een zeldzaam wonder dat een voetballer die furore maakt bij Anderlecht en bij het grote Ajax met Cruijff samenspeelt daarna een van de beste sportschrijvers van Nederland wordt, virtuoos met woorden als Cruijff met de bal. Vanaf 1976 schreef Jan zijn maandagse column achterop het sportkatern van de Volkskrant. In 1996 begon hij CaMu, een wisselcolumn met Remco Campert op onze voorpagina die tien jaar liep. Ik was als student fan van zijn sportcolumn. Een eer om nu zo'n diepgravende én vermakelijke ode aan Cruijff van onze eigen oude meester af te drukken. We mochten het gerust inkorten of omgooien, zei Jan nog. We zouden wel gek zijn.

Nieuwe columnisten

Vroeger schreven columnisten op onze opiniepagina doorgaans elke week, maar ik vond dat daardoor te weinig verschillende stemmen in de krant klonken. Daarom schrijven ze nu doorgaans om de week, zodat je als lezer het dubbele aantal zienswijzen krijgt. En we brengen af en toe nieuwe columnisten. Zo heeft u deze week kennis kunnen maken met econoom Heleen Mees. Die verwoordt prikkelende meningen over economie en politiek, en heeft door haar verblijf in de VS en China een internationale blik. In haar debuutcolumn schreef ze over de samenhang tussen de groeiende inkomenskloof en het succes van Trump en Wilders. Iets eerder debuteerde Marjan Slob, een filosoof die ons als gastcolumnist op de site was opgevallen met bespiegelingen over het persoonlijk leven. Deze week schreef ze verrassend over het nut van de pestkoppen van GeenStijl en hun Oekraïnereferendum. Ik hoop dat de twee u ook kunnen bekoren.

Chris Buur

Gisterochtend had ik voor het commentaarberaad van 12 uur al een glas champagne op. Niet omdat de hoge heren zo leven, maar omdat Chris Buur trakteerde. Het katern V is deze maand vijf jaar geworden. Vrijdag had V bij die gelegenheid een verjaardagsspecial gemaakt met allerhande lijstjes en gesprekken met personages die in V waren opgedoken. Door goddelijk ingrijpen werd het een merkwaardig contrapunt in de Cruijffkrant. Met het glas in de hand heb ik voor de redactie kort gememoreerd hoe ik bij mijn aantreden als hoofdredacteur weliswaar het plan had van ons tweede katern een creatief en opwindend dagelijks magazine te maken, maar ja, wie breng je daarvoor mee? Ik vroeg het aan Chris Buur, toen nog hoofdredacteur van de VARAgids, omdat hij er de juiste smaak, toon en humor voor had. Dacht ik. Je moet maar afwachten hoe zoiets uitpakt. Chris bleek een schot in de roos. Hij nam zich voor iets te doen aan de 'motregenachtige' uitstraling die een zichzelf te serieus nemende krant kan hebben. Hij heeft veel vrolijkheid en originaliteit de Volkskrant binnengebracht. V en Sir Edmund dragen zijn karakter: lichtvoetig, intelligent, een tikje excentriek. Voor dit soort prestaties bestaat geen prijs, anders had Chris hem allang gewonnen. Ter gelegenheid van het eerste lustrum nodig ik u uit eens te kijken op Tumblr, waar alle V-covers onder elkaar staan: http://volkskrant-studio-v.tumblr.com/. Een dagelijks spel met de V uit ons logo, bedacht door Chris Buur.

Beeld Io Cooman
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden