Jammer dat die Rotterdammer geen ander scheldwoord wist dan 'mongool'

Verheijen

Mark Verheijen geeft zijn zetel in de Tweede Kamer op en brengt dit naar buiten met een verklaring die bij mij in het verkeerde keelgat schiet. Verheijen stelt dat hij zijn publieke functies altijd 'met hart en ziel en naar eer en geweten' heeft uitgevoerd. Daarbij heeft hij naar eigen zeggen 'natuurlijk fouten gemaakt en vergissingen begaan'. Maar hoe 'natuurlijk' is dit als politiek bestuurder?

De verklaring van Verheijen is een schoffering van alle politieke bestuurders, ook die van de VVD, die daadwerkelijk en aantoonbaar wél naar eer en geweten hun publieke functies uitoefenen. Verheijen zegt zich niet te herkennen in 'de ontstane beeldvorming'. Het zijn de media die met hun publicaties schade hebben aangericht aan 'de VVD, haar politici en haar vrijwilligers'. Afgaande op zijn verklaring zou Verheijen zonder de media-aandacht 'gewoon' zijn doorgegaan met het in zijn ogen 'natuurlijk' maken van fouten en begaan van vergissingen. Hij ruilt moreel besef, een conditio sine qua non voor het uitoefenen van publieke functies, hiermee in voor calculerend gedrag en persoonlijk belang: een uitstekend recept voor een verdere vergroting van de kloof tussen het politieke bestuur en de burger.

Pieter de Jong, Almere

Verheijen (2)

VVD-Tweede Kamerlid Mark Verheijen heeft besloten op te stappen. VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra meent dat dit besluit van Verheijen, gezien het oordeel van de commissie, logisch is. Een wonderlijke ommezwaai nadat Zijlstra enkele weken geleden van mening was dat Verheijen, omdat hij zijn fouten ruiterlijk had toegegeven, prima zijn werk kon blijven doen. Wellicht zou de VVD ook een Commissie Opportunisme in het leven kunnen roepen.

Marcel Besselink, Uithoorn

Boycot psychiaters

De actie van zorgverzeraars om resultaatonderzoek te doen bij psychiaters en psychotherapeuten is zeer toe te juichen. Te lang zijn zij buiten schot gebleven en zeer onterecht klagen zij nu over de in te vullen vragenlijsten.

Lange tijd was het een vies woord binnen deze softe wetenschap om naar resultaten te vragen. Daarmee werd gemaskeerd dat er weinig tot geen resultaat was. Het doek moet nu van de tent af en we moeten mee kunnen kijken in de keuken. Dit moet in ieder geval mogelijk zijn voor zorgverzekeraars. Zolang psychiaters en psychotherapeuten nog 120 duizend kinderen in Nederland psychiatrische medicijnen met zware bijwerkingen geven omdat adhd is 'geconstateerd', dat vervolgens wordt gedefinieerd in termen als 'kan niet stil zitten' en 'wil zijn huiswerk niet maken', denk ik dat de hulpverleningssector alleen maar baat kan hebben bij de maatregelen die verzekeraars eisen.

Paul Rood, Amsterdam

Boycot psychiaters (2)

In het artikel over psychiaters en psychotherapeuten die weigeren om contracten te tekenen met verzekeraars wordt een zorgwekkende typering van Routine Outcome Monitoring (ROM) geschetst. De geciteerde psychiaters en psychotherapeuten bestempelen het toepassen van een gestructureerde meetmethode als een 'nutteloze, irritante verplichting opgelegd door zorgverzekeraars'.

Hiermee wordt volledig voorbijgegaan aan het feit dat ROM een bewezen effectieve methodiek is om een behandeling te volgen en waar nodig bij te sturen. De therapeuten negeren het gewin voor behandelaren, zorgorganisaties en cliënten om de kwaliteit van de zorg te verbeteren, transparantie te bieden over de geleverde zorg en keuze-informatie te bieden aan cliënten.

Verantwoording afleggen en het monitoren van behandelresultaten is een noodzakelijk en terecht onderdeel bij de besteding van collectieve middelen. Wanneer therapeuten cliënten een verkeerde diagnose geven, kan dat gepaard gaan met een enorme toename in kosten. Dat betekent dat zorgverzekeraars minder geld kunnen reserveren om behandelingen van hulpverleners zonder contract (deels) te vergoeden.

Marieke van Geffen, projectleider ROM en e-health, promovenda 'Kwaliteitssystemen in de curatieve GGZ'

Odette Brand-de Wilde, klinisch psycholoog en psychotherapeut, De Viersprong, Halsteren

Nieuwe tafeltennisbond

Bij het lezen van het artikel over de nieuwe 'wilde tafeltennisbond', die Ted van der Meer heeft opgericht, kreeg ik helaas een déjà-vu-gevoel. Dat er dingen moeten en kunnen worden verbeterd bij verschillende sportbonden zal niemand betwisten, maar of Van der Meer hiervoor de aangewezen persoon is, valt te bezien. Binnen Badminton Nederland zou hij er destijds ook voor zorgen dat het roer omging. Na een korte periode vol rumoer en gedoe was er echter niets bereikt behalve tweespalt en chaos. Ik wens de Nederlandse Tafeltennisbond veel wijsheid toe.

Marianne Veeren, Amstelveen

PostNL

Goed nieuws, die positieve jaarcijfers voor PostNL. Ik herinner me nog goed dat het bedrijf enige tijd geleden medewerkers liet vervangen door mensen met een beperking, ingehuurd bij de sociale werkvoorziening. PostNL wilde ze niet in dienst nemen. Ik neem aan dat de genoemde maatregel heeft geleid tot verlaging van de personele kosten. Nu is het te hopen dat het bedrijf zijn (maatschappelijke) verantwoordelijkheid neemt en de mensen van de sociale werkvoorziening alsnog een dienstverband aanbiedt.

Patricia Harmsen, Apeldoorn

'Het zijn mongolen'

'Nu vindt ook hij dat het mongolen zijn', aldus een gepensioneerde hooligan over de jongere generatie Feyenoordraddraaiers die vorige week Rome onveilig hebben gemaakt. Toch jammer voor al die mensen met het syndroom van Down, dat deze Rotterdamse stamgast geen ander scheldwoord weet te verzinnen.

Martin Slooff, vader van een zoon met Downsyndroom die nog nooit in een Italiaanse fontein heeft geplast, Capelle aan den IJssel

'Regio wordt dode hoek'

De analyse van Hans Laroes kan ik uit eigen ervaring als regiojournalist en communicatieadviseur bij een gemeente grotendeels beamen. Ik ben in 2007, na de zoveelste reorganisatie, vertrokken bij dagblad De Limburger. en ik moet constateren dat de situatie bij de regionale krant qua personele bezetting er sindsdien niet beter op is geworden. Dat heeft ook gevolgen voor de kwaliteit van de journalistiek.

Heel ironisch leidt dat er onder meer toe dat persberichten die ik als communicatieadviseur opstel, meer aandacht krijgen dan vroeger. Met enige regelmaat zie ik geknipte en geplakte frasen uit eigen werk terug. Goed voor mijn huidige baas, slecht voor de controle op de macht.

De lokale politici die in de analyse van Laroes worden opgevoerd, wijzen wel erg gemakkelijk met de vinger naar de journalistiek. Is controle van het bestuur niet één van de basisfuncties van de (lokale) volksvertegenwoordiging? Raadsleden kunnen ook zelf hun werk doen, ze hoeven niet op de gedecimeerde journalistiek te wachten. Ze hebben er de middelen voor of ze zitten aan de knoppen om zich die middelen te verschaffen.

Veelzeggend is de klaagzang dat er in de afgelopen maand geen vragen meer gesteld zijn naar aanleiding van krantenberichten.

Bert Albers, Venray

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden