James Bond met een kauwgomsmaakje

Natuurlijk kwam er een vervolg, en wel zo snel mogelijk. Na het succes van Spy Kids (2001) mocht regisseur Robert Rodriguez in volledige vrijheid aan Spy Kids 2 werken - als hij maar een beetje opschoot, want zijn hoofdrolspelers hadden groeistuipen....

Vooral Alexa Vega is een eind de lucht in geschoten sinds haar eerste optreden als de bijdehante Carmen Cortez, junior-spion. Vega is inmiddels veertien en druk bezig met de opnamen van Spy Kids 3, die komende zomer al in Amerika zal worden uitgebracht. In het tweede deel, The Island of Lost Dreams, torent ze hoog uit boven broertje Juni Cortez, gespeeld door de tienjarige Daryl Sabara.

De eerste Spy Kids was een vrolijke, geestige familiefilm; een geslaagde mix van talloze kinderfantasieën, volwassen persiflages, lekker simpele grappen en een vleugje engagement. Het uitgangspunt - James Bond op zakformaat en met een kauwgomsmaakje - was zó sterk, dat een vervolg gerechtvaardigd leek.

Jammer genoeg vertoont Spy Kids 2 de tekenen van een haastklus. Een gebrek aan goede zin of ideeën kan Rodriguez niet ontzegd worden, maar hij heeft zich een beetje aan het project vertild.

Rodriguez was niet alleen regisseur van Spy Kids 2, maar schreef ook het scenario, produceerde, monteerde, componeerde, ontwierp decors én hanteerde de camera.

Het resultaat is een hectische, rommelige avonturenfilm. Alles moest net een slag groter dan in de eerste film: meer personages, meer locaties, meer special effects. Carmen en Juni Cortez zijn inmiddels volwaardige kind-spionnen, die azen op een serieuze, zelfstandige opdracht. Ze krijgen concurrentie van een ander ambitieus stel spionnenkinderen, en ontdekken bovendien dat hun grote baas corrupt is.

De kinderen, hun vader en moeder en zelfs opa en oma treffen elkaar op een afgelegen eiland, waar een maniakale wetenschapper (Steve Buscemi) genetisch gemanipuleerde miniatuurdieren heeft opgeblazen tot monsterlijke grootte.

Spy Kids 2 zit opnieuw boordevol grappen en verwijzingen, en dendert in hoog tempo voort naar een zoete finale. Ondanks die vaart maakt het geheel een wat sleetse indruk; de vele plotwendingen en invallen missen de scherpte van het eerste deel.

Dat neemt niet weg dat Spy Kids 2 nog altijd aanzienlijk beter is dan het doorsnee aanbod aan familie-amusement in de bioscoop, alleen al door het overduidelijke enthousiasme van Robert Rodriguez, die wonderbaarlijk goed weet waar kinderen van dromen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.