Jake Bugg

GK

18 jaar is hij pas, de uit Nottingham afkomstige Jake Bugg, maar zijn titelloze debuutalbum kan tot een van de spraakmakendste platen van dit najaar worden gerekend.

Niet dat hij een wezenlijk nieuw geluid brengt. Zo doet het openingsnummer Lightning Bolt bijvoorbeeld zo sterk aan Bob Dylan anno 1964 denken, dat je er haast een cover in zou vermoeden. Maar Bugg is ook weer niet een singer-songwriter van de al te zalvende soort. Hij zoekt met zijn puntige, vaak venijnige liedjes veel minder aansluiting bij de zo succesvolle vakbroeders Ed Sheeran en Ben Howard dan bij britpopbands als de Arctic Monkeys of The La's. Zijn stem heeft dat lekker brutale en snerende van een Alex Turner en Liam Gallagher. Daarnaast weet hij ook nog eens genoeg variatie in melodie en ritme te leggen om elk liedje, ook al bestaat de begeleiding uit niet veel meer dan zijn gitaar, een aparte sfeer te geven. Minstens de helft van de liedjes op dit zeer draaibare album behoort tot de beste britpop van het jaar.

Niet dat

Jake Bugg

een wezenlijk nieuw geluid brengt. Zo doet het openingsnummer Lightning Bolt bijvoorbeeld zo sterk aan Bob Dylan anno 1964 denken dat je er haast een cover in zou vermoeden. Maar Bugg is ook weer niet een singer-songwriter van de al te zalvende soort.

Jake Bugg

Mercury/Universal

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden