'Jacques de Milliano, goedwillend dwaallicht in de fractie'

Wanneer zou De Milliano naar GroenLinks overstappen? vroegen leden van de CDA-fractie elkaar al eerder. De vroegere directeur van Artsen zonder Grenzen maakte toch al nooit echt deel uit van de fractie, vinden ze....

Van onze verslaggevers

Jan Hoedeman Lidy Nicolasen

DEN HAAG

De CDA-fractie voelt zich overrompeld door de notitie van hun partijgenoot Jacques de Milliano, die op ramkoers is gaan liggen met zijn verzet tegen het terugsturen van Bosnische vluchtelingen met A-status. Hij eist dat zijn collega's hun standpunt wijzigen.

Aan de kwestie zelf komen de fractieleden dinsdagochtend niet toe. Gekwetst voelen ze zich, en aangetast in hun integriteit. De zoveelste aflevering van de de al jaren voortgaande CDA-soap in de nok van het oude ministerie van Justitie wikkelt zich af. Geschrokken staren ze naar de voorpagina van de Volkskrant.

De situatie roept onaangename associaties op met de verdrongen periode van de verzuurde verhoudingen onder fractievoorzitter Heerma. Het langzaam gegroeide 'wij-gevoel' van de christen-democraten heeft een mokerslag gekregen nadat het 'ik-gevoel' van De Milliano de zaak op scherp had gezet. De CDA'ers lezen dat De Milliano hen ziet als politieke opportunisten, die electoraal gewin trachten te slaan uit het asielvraagstuk.

Partijvoorzitter Helgers, die normaal gesproken de fractievergadering bijwoont, is er niet. De man van de partijvernieuwing had lang getrokken en gesleurd aan De Milliano om zitting te nemen in de fractie. De voormalige aanvoerder van Artsen zonder Grenzen liet zich over de streep trekken. Hij realiseerde zich toen niet dat een hoge plaats op de kandidatenlijst geen privileges biedt.

Eigenlijk, zeggen fractiegenoten, heeft De Milliano nooit echt deel uitgemaakt van het collectief. Hij is de voorzitter gebleven, die niet begreep dat hij weer van onder af moest beginnen.

De Milliano was en bleef een solozeiler die procedures onbelangrijk vindt en zich daaraan niet wenst te onderwerpen. Zijn vertrek was onvermijdelijk, analyseren CDA'ers, die hem zagen als een 'goedwillend dwaallicht en een ongeleid projectiel'. 'Wanneer denk jij dat De Milliano naar GroenLinks overstapt?', grapten CDA'ers met enige regelmaat.

De Milliano is, in verband met afspraken vanwege zijn vorige baan, veel in het buitenland. Bij voorkeur op plaatsen waar de wereld in brand staat. Daardoor mist hij veel fractievergaderingen en de kans om de politieke mores van het Binnenhof te leren kennen. Als hij wel aanwezig is, uit hij zich nauwelijks.

De Hoop Scheffer krijgt maandagavond, op weg van Doorn naar Den Haag, lucht van de oppositie van zijn meest bekende fractielid. Het CDA-fractiebestuur komt in alle vroegte bijeen om de strategie te bepalen. De Milliano mag een afwijkend standpunt innemen. In ruil daarvoor moet hij zijn beledigingen aan het adres van de fractie intrekken.

Maar De Milliano wenst niet te buigen. Hij trekt geen woord van zijn notitie in. Integendeel, hij eist dat de fractie hem volgt. Uit angst voor herinneringen aan het oude schrikbewind, schrapt De Hoop Scheffer ten slotte zelfs de voorwaarde dat De Milliano kwalificaties als 'opportunistisch, ondoordacht en onbezonnen' intrekt.

De Milliano vraagt een time-out, enkele uren bedenktijd, vertelt hij de toegestroomde pers. Maar niemand twijfelt nog aan zijn vertrek. In zijn eentje maakt hij een wandeling door de straten rond het Binnenhof. Als hij terugkeert, kan De Hoop Scheffer hem niet meer overtuigen. Zijn besluit staat vast: 'Ik moet 's ochtends in de spiegel kunnen kijken en mezelf kunnen vragen: zijn dit de idealen van de mensen die op mij hebben gestemd?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden