Italiaanse maakt indruk op Nederlands ijs

Ze won de afgelopen weken twee marathons. En ze is ook nog eens familie van een beroemde actrice.

Een jonge vrouw met witgeblondeerd haar trekt gehaast een voordeur open van een hoekhuis in Genemuiden. Ze rent naar binnen. Francesca Lollobrigida is te laat voor haar middagtraining, maar voordat de Italiaanse naar de ijsbaan rijdt, moet er minimaal een dropje mee voor onderweg.


De 21-jarige Lollobrigida valt niet alleen op door haar sterke optreden in de Nederlandse schaatsmarathons. Ook haar achternaam trekt de aandacht. Dat is ze wel gewend. De tante van haar vader is Gina Lollobrigida, een wereldberoemde actrice die in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw faam verwierf in Hollywood.


Maar het Hollywood van de jonge Lollobrigida heet Heerenveen. Sinds oktober traint de Italiaanse op het ijs van Thialf. Net als in haar geboorteland wordt ook daar regelmatig naar haar verwantschap geïnformeerd, maar Lollobrigida kent haar oudtante niet persoonlijk. Het interesseert haar ook niets. 'Zij is actrice en ik atleet, twee totaal verschillende werelden', zegt ze.


Voor Lollobrigida geen glamour, maar polder. Ze houdt al van stroopwafels en van snert. En het huis waar ze in haar zoektocht naar drop doorheen kan rennen, staat in het rustige Genemuiden. Vraag de blondine niet de plaatsnaam uit te spreken, de gedachte aan een zachte g maakt dat ze haar hoofd lachend naar beneden buigt en de bovenkant van haar glinsterende neuspiercing laat zien. Maar schaatsen kan ze wel. In oktober reed ze haar eerste marathon. Zaterdag won ze voor de tweede keer.


Dat is een opmerkelijke prestatie van de eenling die het in het peloton opneemt tegen de sterke schaatsformaties van onder meer Mariska Huisman en Foske Tamar van der Wal.


Haar ouders zeggen altijd gekscherend dat ze eerder kon skeeleren dan lopen. Lollobrigida was slechts veertien maanden oud toen ze voor het eerst wieltjes onder haar voeten kreeg. Het bleek geen verkeerde zet. Ze is meervoudig wereldkampioen skeeleren, maar raakte geïntrigeerd door langebaanschaatsen na het zien van de Olympische Spelen in Turijn.


Ze wil naar Sotsji. De vraag is hoe. Om internationale langebaanwedstrijden te mogen schaatsen, eist de Italiaanse bond dat een rijder lid is van het nationale team. Lollobrigida maakte ooit een half jaar deel uit van de selectie onder leiding van Gianni Romme. Dat beviel niet. Ze kwam niet eens in de buurt van haar persoonlijke records, wat zij wijt aan de schema's van Romme. Dus besloot ze haar eigen programma weer te volgen.


Als beste Italiaanse hoort ze eigenlijk mee te doen aan de wereldbekerwedstrijden, maar dat gaat niet. 'Ik hoop dat het selectiebeleid verandert', zegt ze. Over een paar weken doet Lollobrigida mee aan de nationale kampioenschappen, waar ze met haar prestaties hoopt te overtuigen. Ze is de grote favoriet voor de titel.


'Ik zal niet meer teruggaan naar Gianni, zelfs als dat betekent dat ik niet naar Sotsji kan. Niets ten nadele van hem, maar ik weet gewoon dat ik daar niet beter ga schaatsen.'


Als ze praat, bewegen haar handen fanatiek. En ze praat graag, bekent ze lachend. Haar lange nepnagels zijn voorzien van paarse lak. Het is een van de voordelen van het wonen in Nederland. Hier heeft ze tijd om haar nagels te laten doen. In Italië niet. Vanaf haar huis in Rome kost het haar zes uur om bij de dichtstbijzijnde ijsbaan te komen.


In Genemuiden leeft Lollobrigida bij de familie Dillen. Een skeeler- en schaatsgezin waarmee ze al jaren bevriend is. Ze kent Wim, de oudste zoon van de familie, door de skeelersport. Dillen bracht zijn zomers regelmatig door in Rome, waar hij zelfgeorganiseerde trainingskampen belegde bij de familie Lollobrigida. 'Ik heb vaak met haar meegetraind, daar werd ik beter van en nu traint ze met mijn ploeg mee.'


Dat heeft voor beiden voordelen. 'Een mannenploeg wordt leuker als er vrouwen bij zijn', aldus Dillen. En de schaatsen van Lollobrigida worden tegenwoordig beter onderhouden. Toen ze in oktober arriveerde, mocht Dillen een laag roest van haar schaatsijzers halen en ervoor zorgen dat haar messen weer recht werden. Het ontbrak haar aan materiaalkennis.


Tegenwoordig is ze bang dat haar mooie ijzers geraakt worden in het peloton. En ze vreest de kou tijdens het schaatsen op natuurijs. Aan de jaarlijkse marathonwedstrijd op de Weissensee wil de Italiaanse alleen meedoen als het in Oostenrijk niet te koud is. Ze vindt het in Nederland al niet warm genoeg. 'Als wij het weer in Italië erg koud noemen, is dat voor Nederlanders een aangename temperatuur. Dus dat valt wel een beetje tegen.'


Na wat gerommel in de keuken komt Lollobrigida weer tevoorschijn. Ze steekt een zwart dropje in de lucht. 'Een van de dingen waar ik van hou in Holland', roept ze. En ze sprint naar de wachtende auto.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden