Israël argwanend over vredesmacht

In Rome wordt vandaag gepraat over een oplossing van de crisis in Libanon. Het sturen van een internationale vredesmacht is een belangrijke optie....

Van onze correspondent Alex Burghoorn

De staat Israël is, vermoedelijk als geen ander land ter wereld, ervaringsdeskundige op het terrein van de wapenstilstandsmissies, buitenlandse waarnemers en andere toezichthouders op de vrede. De allereerste VN-vredesmissie uit de geschiedenis, de Wapenstilstand Toezicht Organisatie (UNTSO), is twee weken na de oprichting van de staat Israël door de Veiligheidsraad aan het werk gezet – en de UNTSO bestaat nog steeds.

De bemoeienis heeft de vrede naar Israëls smaak nauwelijks dichterbij gebracht en dus staat premier Ehud Olmert argwanend en terughoudend tegenover het plan een internationale troepenmacht te sturen naar Zuid-Libanon om over een staakt-het-vuren te waken en VN-resolutie 1559 uit te voeren. Het betekent zoveel als Hezbollah buiten gevecht stellen en houden. In afwezigheid van Israël bespreken de VS, de Europese Unie en een trits Arabische landen vandaag in Rome de uitvoerbaarheid van het voorstel.

De opdracht aan de troepenmacht is in de ogen van Israël enorm. Als om dat te onderstrepen karakteriseerde Olmert dinsdag de shi’itische beweging nog eens zo: ‘Hezbollah is een wrede terroristische organisatie, die wordt gemanipuleerd, bestuurd, gesteund, gefinancierd, uitgerust en geïnspireerd door landen die niet zijn geïnteresseerd in welke grote ontwikkeling dan ook in ons deel van de wereld’.

Als het aan Israël ligt, komt er een NAVO-macht of een EU-macht, maar zeker geen VN-vredesmacht. Yaacov Hadas, de onder-directeur-generaal van het ministerie van Buitenlandse Zaken voor het Midden-Oosten en het Vredesproces, trok maandag in Haifa een wat medelijdende grijns toen het woord VN-macht viel in verband met de oorlog in Libanon. ‘Wij denken niet aan een internationale macht die de vrede komt bewaren, maar aan een macht die de vrede afdwingt.’

De reden dat Israël schoorvoetend meedenkt over buitenlandse troepen, is dat Olmert geen herbezetting van het zuiden van Libanon nastreeft. De herinnering aan de als heilloos beschouwde militaire aanwezigheid, eenzijdig beëindigd in 2000, ligt bij de Israëlische bevolking nog vers in het geheugen. Maar als Israël zelf niet langdurig op Libanese bodem de nagestreefde ontwapening van Hezbollah wil uitvoeren en het Libanese leger is daar zelf te zwak voor, dan moet iemand anders het doen.

Maar daarmee is nog niet meer dan een begin gemaakt met de onderhandelingen over wat Israël een opportuun moment vindt voor de komst van buitenlandse troepen – wat te doen als Hezbollah nog in staat is over die troepen heen raketten op Haifa af te schieten?

Ook niet onbelangrijk zijn de vragen of de Libanese regering en Hezbollah het troepenmachtplan wel zien zitten en of er wel voldoende landen bereid en in staat zijn troepen beschikbaar te stellen. De VS zitten vast in Irak, veel NAVO-landen in Afghanistan en Kosovo.

[Zie verder pagina 5, kolom 8]

Vredesmacht

[Vervolg van pagina 1]

Op de agenda in Rome staat het onmiddellijk afroepen van een staakt-het-vuren. Maar Israël en de VS zien daar niets in als er geen solide plan voor de toekomst ligt. Zonder plan gaat Israël door met vechten tegen Hezbollah. In woorden die een echo leken van uitspraken van de Amerikaanse president George W. Bush over de Troepenmachtstrijd tegen Al Qa’ida, zei Olmert dinsdag: ‘We zullen ze te pakken krijgen, we zullen ze tegenhouden en we zullen niet aarzelen om de hardste maatregelen te treffen tegen hen die duizenden raketten afvuren op onschuldige burgers.’

Staand naast premier Olmert heeft minister Rice dinsdag in Jeruzalem gezegd dat, bij het zoeken naar een oplossing voor de Libanon-crisis, ‘we altijd bewust moeten zijn van en moeten kijken naar het soort Midden-Oosten dat we proberen op te bouwen’. Ze zei ook: ‘Het is tijd voor een nieuw Midden-Oosten, het is tijd om tegen hen die geen ander Midden-Oosten willen te zeggen dat wij zullen zegevieren, en niet zij.’

In het plan dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Condoleezza Rice de afgelopen dagen volgens de Amerikaanse zender CNN heeft voorgelegd aan de regeringen in Beiroet en Jeruzalem is sprake van een troepenmacht die in beginsel uit 10 duizend en uiteindelijk zelfs uit 30 duizend man bestaat. Ter vergelijking: de NAVO-macht in Afghanistan heeft straks op topsterkte 24 duizend man tot zijn beschikking, in Kosovo zit nog eens ruim 18 duizend man.

Het is van een andere orde dan de 1990 soldaten die de VN-missie UNIFIL langs de Libanese grens heeft opgesteld om de Blauwe Lijn tussen Israël en Libanon in de gaten te houden. Het machteloze optreden van de blauwhelmen is Israël al jaren een doorn in het oog. Yaacov Hadas, van het ministerie van Buitenlandse Zaken: ‘Het is duidelijk dat alleen rapporteren over raketten die Hezbollah afschiet geen zin heeft.’

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden