ISBN

Joseph Conrad was een Pool. Hij heette eigenlijk Teodor Jozef Konrad Nalecz Korzeniovski. Op zijn zestiende emigreerde hij naar Frankrijk....

De katholieke schrijver Antoon Coolen, tevens journalist, literair criticus en redacteur van De Gemeenschap, werd bekend met romans als Kinderen van ons volk en Dorp aan de rivier. Veel van zijn werk speelt in de Peel. De biografie Antoon Coolen, 1897-1961, waarop Cees Slegers op 14 november promoveert, verscheen ook in een handelseditie (Zuidelijk Historisch Contact; fl 79,-).

De nieuwe bundel van Rutger Kopland heet Over het verlangen naar een sigaret (Van Oorschot; fl 25,34). Blikvanger is een cyclus van verzen, die geïnspireerd werden door een schilderijenvijfluik van Co Westerik. Reproducties daarvan zijn in kleur opgenomen. Tegelijkertijd verscheen een door de vorig jaar overleden vertaler James Brockway gemaakte keus uit Koplands werk, Memories of the Unknown, bij de Engelse uitgeverij The Harvill Press. Deze tweetalige editie wordt ingeleid door J.M. Coetzee.

Alleen die titelpagina al: 'Komediespel van Knisters en Goziedemij [Comedia de Calisto y Melibea] Een eeuwwendetoneel in drie dagen en een ochtendschemer algemeen bekend als ''La Celestina'' 1500 Toegeschreven aan Fernando de Rojas en anderen gevolgd door de tussenvoegsels van de verlengde versies.' Wat mag dit wel wezen, vraag je je af. Dit is de vermaarde Celestina, de zestiende-eeuwse 'roman' - de eerste uit de wereldliteratuur? - over de vuige koppelaarster La Celestina, die werd vertaald door Hendrik de Vries. Het boek verscheen in de Grote Bellettrie Serie van Athenaeum-Polak & Van Gennep (fl 74,93).

In Dostojevski's paraplu staat een deel van de columns die de schrijfster Carl Friedman (Tralievader, Twee koffers vol en De grauwe minnaar) aan het ochtendblad Trouw bijdroeg (Van Oorschot; fl 27,55).

'Mijn naam is Ni Ke, maar mijn vrienden noemen mij Coco.' Altijd goed, zo'n beginzin. Deze 'ongeremde jonge vrouw', hoofdpersoon in de door de uitgever 'semi-autobiografisch' genoemde roman Shanghai Baby van de Chinese schrijfster Wei Hui (in vertaling uitgekomen bij Contact; fl 39,90), ontdekt het moderne leven in de kosmopolitische stad Shanghai. 'Ik rebelleerde. Ik werd wild. Daarover schrijf ik', aldus Wei Hui.

Frank Martinus Arion werd bekend door zijn roman Dubbelspel, die nu wordt verfilmd. Zijn laatste roman was De laatste vrijheid, waarvoor hij de Cola Debrot-prijs kreeg. De eeuwige hond is een verhalenbundel, waarin de lezer evengoed meegenomen kan worden naar het Leiden van de jaren vijftig als naar het Cuba van deze tijd (De Bezige Bij; fl 29,90).

In haar verhalenbundel De kunstkamer vertelt Leen Huet hoe kunst een rol speelt in het dagelijks leven. Ook in het leven van een blinde. Het eerste verhaal begint met de laconieke mededeling: 'Ik werd blind op een regenachtige namiddag' (Atlas; fl 34,90).

Een vlaag van troost is een lang gedicht van Nelleke Noordervliet over Rotterdam in de jaren vijftig (Meulenhoff; fl 31,95). Manieren van leven is een nieuwe bundel van Leonard Nolens (Querido; fl 42,97). De hispanist Maarten Steenmeijer debuteert als dichter met Dit is niet Amerika (Wereldbibliotheek; fl 35,-).

Allah is niet verplicht, de vierde roman van de Frans-Afrikaanse schrijver Ahmadou Kourouma, is geen opwekkend boek. Het beschrijft het leven van een kindsoldaat uit Sierra Leone. Het jongetje sjouwt rond met zijn grote kalasjnikov en maakt talloze lijken. Af en toe treurt hij om een vriendje, dat viel in de strijd. Kourouma laat de gruwelen zien door de ogen van een onschuldig kind, dat de taal van de straat spreekt (Meulenhoff; fl 39,56).

Hij speelde een innemend knorrige, morsige Onno Quist in The Discovery of Heaven, verschillende rare types in Blackadder, hij is geestig en hij is ook nog schrijver. Stephen Fry publiceerde vorig jaar The Star's Tennis Balls, nu vertaald als Speelbal (Thomas Rap; fl 44,07). Speelbal van het wrede lot is hier de charmante jongeling Ned, die in 'een draaikolk van gruwelijke gebeurtenissen' belandt, en ten slotte in de gevangenis.

Sinds vier maanden is het een megabestseller in Frankrijk, en het is al in meer dan twintig talen vertaald. Ook in het Nederlands: Het seksuele leven van Catherine M. (Manteau; fl 35,-) De schrijfster die hierin klinisch het geheime leven beschrijft van 'M.', een vrouw met nymfomane, exhibitionistische trekjes, is in het dagelijk leven Catherine Millet, hoofdredactrice van Art Press. Haar man, de fotograaf Jacques Henric, schreef zíjn Verhaal van Catherine M. (De Bezige Bij/Manteau; fl 35,-), met op de foto's steeds maar weer diezelfde vrouw, op straat, in huis, op stations, met ongure types, en altijd zonder onderbroek. 'Haar obsessie lijkt het pure genot', schreef Paul Depondt over deze boeken in Cicero.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden