ISBN

Voorkeuren is een door de schrijver Joris-Karl Huysmans zelf samengestelde bundel met kunstkritieken (Certains in het Frans), die door Piet Meeuse werden vertaald, en voorzien van (kleur)illustraties door uitgeverij Voetnoot werden gepubliceerd in de reeks waarin ook de kunstbeschouwingen van Charles Baudelaire en Guillaume Apollinaire zijn opgenomen....

Harriët Kroon heeft zich verdiept in de Japanse gemeenschap in Nederland, die bestaat uit zesduizend personen, voornamelijk werkzaam in vierhonderd Japanse bedrijven. Dit heeft geleid tot het boek Zo onbeleefd - Japanners in Nederland (Atlas; fl 49,90), met daarin interviews en reportages over de komst van Japanners naar de Randstad en over de vraag hoe zij Nederland zien en beoordelen.

The Sound of One Hand Clapping heet - met een verwijzing naar het zenboeddhisme - de roman van de Tasmaanse schrijver Richard Flanagan. Hij vertelt in dit boek over het erbarmelijke leven van Sloveense immigranten in de jaren vijftig. De Nederlandse vertaling, gemaakt door Ankie Blommesteijn, heet Het geluid van een klappende hand (Anthos; fl 49,90).

'Sophie Metcalfe is single, en dat vindt ze prima', bericht Prometheus over de roman Een ideale man van Liz Young. In het Engels heette het boek Asking for Trouble. Het werd door Sophie Brinkman vertaald (fl 36,50).

'Mijn Bali-roman Eiland der Demonen uit 1941 is geïnspireerd op de figuur van Ni Pollok', vertelde Johan Fabricius (1899-1981) ooit in een gesprek met Tony van Verre. Hij leerde Ni Pollok kennen als de beeldschone vriendin van de adellijke Belgische schilder Adrien Jean le Mayeur de Merprès, die aan de zuidkust van Bali woonde. Als Karti en Gustavsson komen ze voor in deze 'Bali-roman', die door Conserve opnieuw werd uitgegeven (fl 44,95).

De mijmeringen van Gied Jaspers een bundeling van teksten uit het VPRO-radioprogramma Ontmoetingen in de natuur, verscheen bij Hermans Muntinga Publishing (fl 14,95).

Esselien is negenenzestig. 'Soixantneuf zeg men op z'n Frans en jij hebt je daar maar al te goed aan gedaan. De zeven kinderen van de acht verschillende mannen zijn daar het levende bewijs van.' Kan een kind twee vaders hebben? Bij Esselien van Doornengat wel. Zij is het middelpunt van Mama mama, kijk buurvrouw, een boek om te lachen van de Surinaamse Nederlanders Stuart Rahan en Jörgen Rayman (Conserve; fl 29,95).

'Wanneer het hard waaide, wat die lente vaak het geval was, drong de geur van vers stokbrood kruidenierswinkel Madras binnen en ging daar de strijd aan met de prikkelende geuren van tafelzuur en massala.' Vanaf de eerste zin is duidelijk waarom de roman van de antropologe Radhika Jha (Delhi, 1970) Geuren heet. Leela, die van de weidse vlakten van Kenia naar Parijs trekt, is er mee behept. Ze ruikt álles. De vergelijking met de veelgelezen roman Het parfum van Patrick Süskind ligt voor de hand, en die maakt de uitgever dan ook prompt. Jeannet Dekker vertaalde Smell voor Arena (fl 47,50). Het boek is opgedragen aan Sander Thoenes, 'mijn vriend'.

In een appartement in New Jersey ligt een man op sterven. Het is de joodse schilder Alik, die uit Rusland afkomstig is. Mensen komen en gaan, en het ziet er meer uit als een feest dan als een rouwplechtigheid. De schilder zelf laat zich niet onbetuigd. Als hij gestorven is, brengt zijn dochter Teeshirt een bandje ten gehore door middel waarvan de overledene zijn vrienden oproept er een groot feest van te maken. De Russische schrijfster Ljoedmila Oelitskaja, een biologe die in genetica is gespecialiseerd, vertelt over Aliks einde in Een vrolijke begrafenis, een roman uit 1999, die in vertaling bij De Geus (fl 35,25) is verschenen.

Soldaat Svejk werd door Roel Pieters opnieuw vertaald. Kees Mercks vertelt in een nawoord over Svjek, zijn schepper Jaroslav Hasek (1883-1923) en de tijd van de koninklijke en keizerlijke Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie, waarmee in het boek de spot wordt gedreven. Maar het belangrijkste mikpunt voor de grappenmaker Hasek is natuurlijk het keizerlijke en koninklijke leger, waarin die sul van Svejk onbedoeld de ene ramp na de andere veroorzaakt. De onsterfelijke platen van Josef Lada (1887-1957) sieren ook deze uitgave (Pegasus; fl 65,-).

'De nieuwe Mirza-bundel' heet het boek Een tuin in zee van Kader Abdollah. De Volkskrant-lezer weet wat dat betekent. In deze krant publiceert Kader Abdollah sinds 1995 zijn column 'Mirza', waarin hij als Perzische inwijkeling het leven in Nederland beschouwt en vaak aan huis denkt. Een tuin in zee is een keuze uit de stukken van de afgelopen drie jaar (De Geus; fl 35,25).

In een vervallen huis op een eiland voor de kust van Schotland vertelt een dochter over haar studentenleven. We schrijven de jaren zeventig. Dus vrije seks en drugs. Moeder is terughoudender als het gaat om háár ervaringen en belevenissen. Daarom komt de dochter er ook niet achter wie haar vader is. In Geschift gebruikt Kate Atkinson deze gegevens om een humoristisch verhaal over de jaren zeventig te vertellen. Tegelijkertijd worden de mogelijkheden en onmogelijkheden van een gesprek tussen moeder en dochter belicht (Atlas; fl 49,90).

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden