ISBN

Auteur prijst auteur aan. Ook in Nederlands steeds gewoner. Erwin Mortier (van Marcel en Mijn tweede huid) over Joseph Pearce: 'Pearce kan schitterend zwijgen.' Dat belooft wat....

Oorlogsdomein is een nieuwe, wat morbide serie van De Arbeiderspers. Reeds verschenen, deel 2: Vergelding, herontdekte verschrikking van Gert Ledig. Nu uitgekomen, deel 1 Geslacht van Frederic Manning (met een voorwoord van William Boyd). Geslacht verscheen in 1929 onder de titel The Middle Parts of Fortune, waarvan, zoals de uitgever meldt, in 1930 een 'gecastigeerde' editie het licht zag. De eerste zinnen van de Nederlandse vertaling - 'Het duister werd snel dieper. De hele hemel was dichtgetrokken en er dreigde onweer' - wekken al meteen de indruk dat het misschien raadzaam is de Engelse versie, gecastigeerd of niet, bij de hand te houden (fl 39,90).

Zou Gerard Reve al weten dat hij nu ook van Bosch & Keuning is? Gisteren werd de fusie tussen de Baarnse uitgeversconglomeratie en het Utrechtse L.J. Veen bekend gemaakt, de uitgeverij van Reve. Daar verscheen deel 5 van zijn Verzameld Werk, waarin de lezer Bezorgde Ouders, Het Boek Van Violet En Dood en Het Hijgend Hert herdrukt krijgt (fl 89,90). De tekst werd door Nop Maas bezorgd.

De Duitse Karen Duve (1961) was dertien jaar taxichauffeur in Hamburg. Ze reed vooral 's nachts. Meestal had ze mannen in de auto. De ervaringen die ze achter het stuur opdeed, verwerkte ze in Regenroman, haar debuut. Ze vertelt erin over een armlastige dichter, die met een biografie over een pooier, crimineel en bokser veel geld verdient (De Geus; fl 49,60).

In De lege tolerantie - Over vrijheid en vrijblijvendheid in Nederland (Boom; fl 45,-) laat een groot aantal publicisten zijn licht schijnen over het begrip verdraagzaamheid. Het boek (onder redactie van Marcel ten Hooven) behandelt onder meer de geschiedenis van de tolerantie en verdraagzaamheid in de filosofie. Onder de auteurs bevinden zich Kees Schuyt die schrijft over 'Alledaagse tolerantie: Een onvolmaakte deugd' en Anton C. Zijderveld wiens artikel de titel draagt: 'Negatieve tolerantie: Verdraagzaamheid wordt autoritair als wederkerigheid ontbreekt.'

De journalist Jeroen Terlingen heeft de biografie geschreven van de ondernemer Hans Kraaijeveld van Hemert, voormalig voorzitter van de Raad van Bestuur van Boskalis. In de ondertitel van het boek wordt hij 'de meest bejubelde en de meest verguisde ondernemer van naoorlogs Nederland' genoemd. De titel van het levensverhaal luidt: Het slijk der aarde. Het boek is verschenen bij L.J. Veen (fl 45,-).

In Een eeuw onderweg - Straffe wielerverhalen (BZZTÔH; fl 39,90) heeft de Vlaamse journalist Robert Janssens allerlei wetenswaardigheden verzameld over de wielersport. Per jaar beschrijft hij opvallende wielrenners en vertelt hij anekdotes. De lezer ontmoet legendarisch wielrenners als Gino Bartali en Fausto Coppi. Ook wordt de vraag beantwoord wie 'dat Stanneke' was. Dat was de kleine Stan Ockers uit Antwerpen van het café Drie Koningen, die in 1955 in het Italiaanse Frascati wereldkampioen werd.

De kannibalen (Atlas; fl 39,90) is de Nederlandse vertaling van de Franse roman, waarin Mahi Binebine het verhaal verteld van Afrikanen die onder levensgevaar vluchten naar het Westen.

De Amerikaanse schrijver Nasdijj (1950) werd geboren in een indianenreservaat. Als kind zwierf hij met zijn vader (een cowboy) en zijn indiaanse moeder rond. In De ruis van bloed door mijn dromen vertelt hij over het leven met zijn geadopteerde zoon Tommy Nothing Fancy, die bij zijn geboorte aan alcohol verslaafd was door zijn moeder, een indiaanse. Vanwege de drank was ze uit het reservaat verbannen en had ze - als zoveel indiaanse vrouwen - haar toevlucht gezocht in de prostitutie (Contact; fl 39,90).

Eildert Mulder, die voor het dagblad Trouw in Den Haag werkt, heeft een boek geschreven over de Schilderswijk, waar 80 procent van de dertigduizend bewoners van buitenlandse komaf is. De zwijgende portieken van de Haagse Schilderswijk (Bulaaq; fl 32,50) is, schrijft Mulder in zijn voorwoord, 'een soort portret, dat geen pretentie van volledigheid heeft, maar wel een beeld wil oproepen. (. . .) Rotte zaken komen onverbloemd aan de orde, maar ook de kracht van de wijk'.

De strijd om Atjeh begon in 1873 en duurde voort tot 1942. Er vielen ruim honderdduizend doden. Het was een bloedig gevecht, en het monument dat Atjeh-generaal Van Heutz kreeg op de Amsterdamse Apollolaan, is altijd omstreden geweest. De bundel Atjeh - De verbeelding van een koloniale oorlog (Bert Bakker; fl 39,90), onder redactie van Liesbeth Dolk en met een inleiding van Peter van Zonneveld, laat zien hoe de oorlog is verbeeld in literatuur, journalistiek, politieke prenten, films en beeldende kunst, en legt verbanden met het heden; nog altijd is de strijd om onafhankelijkheid niet gestreden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden