Column

Is voetbal economisch nieuws geworden?

Ajax trainer Frank de Boer slaat op de gong en opent hiermee de handel op de Amsterdamse beurs (foto 2012). Beeld anp
Ajax trainer Frank de Boer slaat op de gong en opent hiermee de handel op de Amsterdamse beurs (foto 2012).Beeld anp

Dat de economiepagina's in deze krant voor de sportpagina's liggen, is toeval noch een geniale hoofdredactionele inval. Sport is in de eerste plaats big business en in de tweede plaats competitie en entertainment - of zoals Kees Jansma het bijna een kwart eeuw geleden vertaalde: 'de belangrijkste bijzaak in het leven'.

Sinds die tijd is er veel veranderd. De miljoenen zijn allang miljarden geworden. Spelers verkassen sneller van club dan de Griekse premier Tsipras van standpunt. Deze week berekende het zakenblad Forbes de waarde van multinational Manchester United op 3,1 miljard dollar (2,8 miljard euro). Die waarde is gebaseerd op inkomsten uit wereldwijde televisierechten, sponsoring, merchandising en entreegelden.

De plaatselijke fanbasis van Manchester United is commercieel gezien nauwelijks interessant. Bij thuiswedstrijden vliegen ieder weekeinde charters van iedere uithoek van de wereld binnen met mensen die een keer in het Theatre of Dreams naar een voetbalwedstrijd willen kijken - vaak toeristen die er in eigen land niet over zouden peinzen naar voetbal te gaan.

Ook spelershandel is een belangrijke inkomstenbron. Ieder jaar worden nieuwe sterren gekocht die een seizoen worden geëtaleerd op de nationale en internationale velden. Als ze het goed doen, kunnen ze een jaar later weer met winst worden verkocht. Vallen ze door de mand, dan zijn ze een kostenpost. De transferperiode lijkt op de dwaze dagen van de Bijenkorf, zij het dat ze niet drie dagen duren, maar drie maanden.

Het zou onzinnig zijn professionele voetballers te vergelijken met de slaven die de West-Indische Compagnie aan het einde van de 17de eeuw van de Afrikaanse goudkust naar Amerika verscheepte. Daarvoor verdienen ze te veel geld. Daarnaast kiezen ze er vrijwillig voor zichzelf als handelswaar in de etalage te zetten. Maar de handel in voetbaltalent begint wel bizarre vormen aan te nemen. Het maakt niet uit naar welke club iemand gaat, als het maar meer schuift.

Soms begint een club het seizoen met een basiselftal van uitsluitend nieuwe spelers. De vaste aanhang van een willekeurige club heeft minimaal een half seizoen nodig om alle aanwinsten te leren kennen. En zo gauw ze de naam kunnen scanderen, is de speler al bezig met een volgende club.

Deze week drong Johan Cruijff er bij zijn oude club Barcelona op aan spelers zelf op te leiden in plaats van steeds sterren te kopen, net zoals hij eerder bij Ajax met zijn revolutie had gedaan. Maar nu de commercie op haar wenken moet worden bediend, is die tijd er niet. Uiteindelijk zullen er voetballers komen die iedere week voor een andere voetbalmultional spelen, net zoals performers iedere week in een ander theater staan.

Dat Cruijff dat niet weet, komt omdat de sportpagina's in zijn krant nog voor de financiële pagina's liggen.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden