Is SNS Bank wel too big to fail?

De ene bankier was bekend van kunsthallen tot voetbalstadions en van Pauw & Witteman tot RTL Boulevard. De andere zou niet eens worden herkend in zijn eigen filialen.

Het is niet het enige verschil tussen de DSB Bank en de SNS Bank. De bank van bluffer Dirk Scheringa mocht failliet gaan, de bank van professioneel manager Ronald Latenstein tot Voorst moet worden gered.

Dat heeft niets te maken met het feit dat de ene uit de Friese klei omhoog klauterde en de andere als telg uit het establishment met een gouden lepel in de mond werd geboren en na Insead, Harvard en Cambridge in een schijnbaar gespreid bedje terechtkwam. Het hangt samen met het feit dat DSB zomaar een bank was en SNS een systeembank; een tbtf (too big to fail)-bank.

De val van een systeembank brengt volgens financiële toezichthouders de stabiliteit van het hele financiële systeem in gevaar; zo'n bank moet dus worden gered. Met een balanstotaal van 132 miljard (97 miljard euro), waarvan 32 miljard aan spaargelden, is SNS zo'n bank. DSB was met een balanstotaal van 7,8 miljard, waarvan 3,8 miljard spaargeld, too small to survive.

De grens tussen die kwalificaties is subjectief en tamelijk willekeurig, maar wel heel belangrijk. Systeembanken kunnen dankzij de overheidsgarantie dat ze niet mogen omvallen, veel goedkoper lenen of spaargeld aantrekken dan kleinere banken. Er is sprake van concurrentievervalsing. Richard Fischer, president van de Federal Reserve in Texas, sprak onlangs van een oneerlijke belasting voor kleinere banken, 'vooral omdat juist het perverse gedrag van systeembanken de crisis heeft veroorzaakt'.

In de VS zou SNS Reaal als een van de middelgrote bank-verzekeraars worden aangemerkt, met een balanstotaal van tussen de 100 en 250 miljard dollar. Daarvan zijn er ongeveer zeventig. Als ze in problemen komen, worden ze volgens Fischer geholpen 'door particuliere partijen met minimale overheidsgaranties'. Alleen superbanken zoals Citicorp, Bank of America, Goldman en JP Morgan Chase zijn echte tbtf-banken.

Of SNS Reaal in de VS bij de staat voor hulp terecht zou kunnen, is tamelijk twijfelachtig. Daarom doet minister Dijsselbloem er goed aan ook hier een private redding te bepleiten. Maar Nederland is de VS niet. Hoewel de ondergang van SNS niet hoeft te leiden tot een implosie van het betalingssysteem, staat vast dat de andere banken in dat geval via het depositogarantiestelsel opdraaien voor de compensatie van 32 miljard aan spaargelden.

Gezien het aantal banken dat Nederland nu heeft, zal dat betekenen dat Dijsselbloem die weer moet helpen, totdat ze misschien hun geld terugkrijgen nadat de boedel van SNS Reaal in de ramsj is gegaan.

Dirk Scheringa, die met geld van de DSB goede sier maakte, is persona non grata. Ronald Latenstein kan in de schaduw zijn salaris van 7 ton opstrijken en met de armen over elkaar wachten op een oplossing.

Reageren?

p.dewaard@volkskrant.nl

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden