Column

Is postbode iets voor oranjesterren?

Toen het Nederlandse postbedrijf nog PTT Post heette was het een droombaan voor velen: gunstige werktijden, vaste baan en veel sociale contacten. Schaatser Piet Kleine had na het winnen van een gouden olympische medaille in 1976 maar één droomwens: postbode worden. En heel Nederland gunde hem dat, als blijk van waardering.

Berry van Aelre. Beeld anp

Topvoetballer Berry van Aerle werd in 1988 na het winnen van de Europese titel met het Nederlands elftal 'fluitend postbode', terwijl Gullit, Van Basten en Rijkaard in Italië de miljoenen gingen opstrijken.

De baan van Kleine werd uiteindelijk in 2010 weggesaneerd, en Van Aerle kreeg een pr-baantje bij PSV voordat ook hij op straat zou belanden. Het beroep van postbode is niet meer wat het was toen het nog brievenbesteller heette. Het bedrijf heeft de laatste vijftien jaar vooral uitgeblonken in naamsveranderingen: PTT Post werd TPG Post, TNT Post en PostNL - met bijbehorende re-organisaties, flexibiliseringen en een dalende beurskoers. 's Maandags wordt geen post meer bezorgd. En ook zullen tienduizend brievenbussen worden weggehaald, zodat iemand in de polder 20 kilometer moet rijden om een verplichte nieuwe handtekening naar de bank te sturen.

De beurswaarde van PostNL schommelt de laatste jaren ergens tussen een armzalige 1- tot 1,5 miljard euro. En dat is nog vooral te danken aan het feit dat beleggers denken dat het bedrijf een overnameprooi kan zijn voor een buitenlands bedrijf. Weliswaar is postbezorging een zo lokale activiteit dat schaalvergroting nauwelijks leidt tot synergievoordelen of kostenbesparingen, maar dat maakt in deze tijd niet uit.

Bedrijven die in tegenstelling tot PostNL wel goed in de slappe was zitten, weten toch niet wat ze met hun cash moeten doen. Nadat de namen van Deutsche Post en Royal Mail al eerder rondzongen als mogelijke kandidaten om PostNL over te nemen, bleek vrijdag ineens het Belgische Bpost op het vinkentouw te zitten. Maar een loslippige politicus stak een spaak in het wiel. Door het uitlekken van de gesprekken zouden de onderhandelaars worden gegijzeld door beursspeculanten. Daar hadden de partijen geen zin in.

Dat is vooral jammer voor de Nederlandse postbezorgers. Omdat Bpost de overnemende partij was, had de Belgische postcultuur Nederland kunnen verrijken. Bpost is nog een ouderwets semistaatsbedrijf (51 procent overheid), dat een florerende bankpoot heeft (zoiets als de oude Postbank) en zijn werknemers koestert. Daar is de postbode de ogen en oren van de wijk en niet een student die op zaterdag wat wil bijverdienen om die avond op stap te kunnen gaan.

Met Bpost had postbode weer zo'n eerzaam beroep kunnen worden dat Rafael van der Vaart en Wesley Sneijder als zodanig emplooi hadden kunnen vinden, want aan de Tafel van Kees wordt het langzaam erg vol met analyserende ex-voetballers.

En misschien Sven Kramer later ook.

Reageren?

p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden