Is G4 eigenlijk geen koopje?

Computers kunnen binnen vijf jaar ruiken, proeven, zien, voelen en luisteren, zo voorspelde IBM gisteren.


Dat betekent bijvoorbeeld dat met de smartphone in 2017 kan worden vastgesteld of iemand verkouden is of aan een ziekte lijdt. Ook kan het apparaat in de keuken vertellen of het eten niet te zout is en op een feestje of het haar nog goed zit en de lippenstift kleurt. En er kan zelfs aan de andere kant van de wereld een maatpak worden besteld door de smartphone even langs het lichaam te halen.


Volgend jaar worden al de eerste mobiele schermen verwacht die kunnen worden opgevouwen en bij wijze van spreken in de achterzak van de spijkerbroek kunnen worden gestopt. Nu al kunnen met smartphones vele diensten worden binnengehaald, waardoor een nieuwe generatie tot grote ergernis van de vergrijsde babyboomers de gezelligheid rond de kersttafel verknalt door eindeloos te facebooken, twitteren, whappen (met WhatsApp) of filmpjes op YouTube te bekijken.


Het is een gigamarkt die ook nog eens voor de concurrentie is afgeschermd. Er kan geen Chinees op inbreken, omdat telecomondernemingen alleen mogen opereren met de benodigde vergunningen. Vodafone en KPN betaalden afgelopen vrijdag ieder 1,4 miljard euro voor het exclusieve recht om tot liefst 2029 de beste 4G-frequenties in Nederland te mogen exploiteren. Wie niet verwacht dat de wereld op 21 december vergaat, zou dat geen cent te veel vinden. Niettemin daalde maandag de koers van Vodafone ruim 1 procent. Twee andere partijen die voor minder geld slechtere frequenties hebben gekregen, Deutsche Telekom-dochter T-Mobile en het Zweedse Tele2, hielden stand. Alleen de koers van KPN zakte als een plumpudding in elkaar.


De hoogte van het betaalde bedrag kan daar amper een reden voor zijn. Het is een koopje. Het is alleen geen koopje voor KPN. Dat bedrijf kampt met een totale vertrouwenscrisis omdat het bestuur de verkeerde strategie heeft ingezet.


Sinds jaar en dag onderscheiden beleggers op de beurs twee soorten aandelen: groeifondsen en waardefondsen. Groeifondsen bieden een laag dividend omdat zij veel moeten investeren in toekomstige groei. Zij waren in de jaren negentig populair vanwege de hoge belastingvrije koerswinst.


Waardefondsen zoals de oliemaatschappijen of de voedingsindustrie belonen hun aandeelhouders elk jaar met een royaal dividend. Omdat obligaties weinig opleveren zijn die fondsen (Shell, Unilever) de laatste jaren het meest geliefd. Onder Ad Scheepbouwer heeft KPN zich met fikse dividenden als waardefonds wilde profileren, terwijl het eigenlijk een groeifonds is. Daar wordt het bedrijf nu voor afgestraft.


Hoeveel menselijke zintuigen de computer ook zal krijgen, een goede visie blijft mensenwerk.


Reageren?


p.dewaard@volkskrant.nl


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden