Is er nog heimwee naar giroblauw?

Reageren?


p.dewaard@volkskrant.nl


Geld betalen om geld te mogen betalen. Dat was onacceptabel. De mondige burgers stonden op hun achterste benen.


Eerst hadden de banken ervoor gezorgd dat het loon niet meer via een zakje met bankbiljetten maar via een bankrekening werd uitbetaald en nu gingen ze ineens geld rekenen om hierover te beschikken. 'Schande', zo werd geroepen. De mijnheer van de Consumentenbond maakte overuren voor zijn optredens in alle journaals en actualiteitenrubrieken en voor het te woord staan van de geschreven media.


In december 1991 kondigde de Rabobank plotseling aan 25 gulden per jaar aan de klanten in rekening te willen gaan brengen voor een standaardpakket betaaldiensten. Het verwerken van overschrijvingen, het toesturen van eurocheques en het geld opnemen door klanten bij de balie zou niet meer kostendekkend zijn. Ongeveer 25 duizend rekeninghouders van de Rabobank liepen boos over naar de Postbank ( die van giroblauw), die dapper aankondigde de betaaldiensten wél gratis te zullen houden.


Vier maanden later maakte Rabobestuursvoorzitter Herman Wijffels bekend dat het besluit zou worden teruggedraaid. Aan de balies en binnen de vriendenkring van bankmedewerkers van de Rabo was met zoveel onbegrip en emotie gereageerd dat van het vastrecht werd afgezien. 'Het is niet alleen zaak gelijk te hebben, je moet het ook krijgen. We hebben dat niet goed ingeschat', zei Wijffels toen.


De bank luisterde nog naar de klanten die bij de balie stonden en vaak bankmedewerkers als vriend hadden. De Rabo deed nog wel drie jaar lang een verwoede poging dure vormen van betalingsverkeer via tarifering te ontmoedigen, maar gaf dat in 1995 ook op. Door de komst van het elektronische betalingsverkeer was dat ook niet meer nodig. Daarnaast waren klanten veel efficiënter geworden met hun betalingen doordat ze al vaker via de pinautomaat betaalden in plaats van met eurocheques. Ook ABN Amro besloot dat jaar alle tarieven te schrappen. Er kwam zelfs weer een rente van 1 tot 1,5 procent op de betaalrekening, plus een bonus in airmiles.


In 2002 noemde een commissie onder leiding van Nout Wellink van De Nederlandsche Bank dat onverstandig. Vanaf 2004 werden bankdiensten stapje voor stapje opnieuw getarifeerd.


Gisteren verhoogde ING, eigenaar van giroblauw, het tarief voor het basispakket met creditcard naar 33 euro. En nu kraait er geen haan naar. Onbegrip en emotionele reacties bij de bankfilialen zijn zinloos, op een internetbankrekening kan geen woede worden gekoeld en de talkshows vinden het klein bier.


In twintig jaar is het betalen met reeksen wachtwoorden, pin- en TAN-codes via het internet niet alleen vele malen ingewikkelder geworden dan het posten van incasso's in een envelop. Het is ook tegen de afspraken stukken duurder geworden. Alleen is de cliënt inmiddels murw gebeukt.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden