Column

Is een vakantiedeal terecht verdacht?

Grote overnames of fusies in de vakantietijd zijn op voorhand verdacht.

Hoofdkantoor Unilever. Beeld anp

Topmanagers weten dan dat de beleggingsanalisten op hun jachten in Marbella champagne ontkurken, vakbondsbazen in een vakantiehuisje witte wijn drinken, de leden van de ondernemingsraad op de camping een blikje bier achteroverslaan en de media alleen nog aandacht hebben voor de vorm van berggeiten, dribbelaars en Dafne. Dan kunnen ze hun snode plannen lanceren zonder dat veel gekrakeel over de deal ontstaat.

Unilever telde woensdag bijna 1 miljard euro neer voor de Dollar Shave Club - een onlineverkoper van goedkope scheermesjes en andere mangrooming-producten via een abonnementensysteem. De omzet van het bedrijf is slechts 180 miljoen euro en er wordt verlies geleden. Niemand weet of dit nu een levensvatbaar distributiekanaal wordt.

Tegelijkertijd maakte Philips bekend softwareproducent Wellcentive over te nemen voor een niet nader genoemd bedrag. Het Amerikaanse bedrijf levert technologie die ziekenhuizen helpt de effectiviteit van hun zorgprogramma's te meten. In feite koopt Philips een enorme database.

Dit zijn nog kleine gokjes, vergeleken met de bijna 30 miljard euro die het Japanse ictconglomeraat SoftBank deze week neertelde voor de Britse chipsontwerper ARM. Dat bedrijf maakt geen chips maar ontwerpt ze en verdient geld aan het octrooirecht. Omdat veel van de chips in de toekomst mogelijk zullen worden gebruikt voor allerlei slimme apparatuur, zou het ooit een soort geldpers kunnen worden.

Maar het is uiterst onzeker of kunstmatige intelligentie, robotisering en het internet der dingen zich wel zo snel ontwikkelen dat een overnamesom van 30 miljard op dit moment al is gerechtvaardigd. Het is vooral een gok op de verre toekomst.

Als ARM er al in slaagt te voorkomen dat Silicon Valley de kaas van het brood eet, levert het mogelijk pas over drie, vijf of zelfs tien jaar wat op.

Bedrijven moeten uiteraard een visie hebben op de toekomstige trends. Masa-yoshi Son, de baas van Softbank, is iemand die dat denkt te hebben. Hij is in dat opzicht de Japanse evenknie van Teslabaas Elon Musk. Vorig jaar lanceerde hij een robot met een hart die menselijke emoties als irritatie en vrolijkheid toont. In het succes gelooft hij net zo heilig als Alexander Pechtold in de toekomst van de EU.

Sinds hij met zijn investering in de internetsite Alibaba een klapper van jewelste maakte, is zijn zelfvertrouwen ook ongekend. Maar inmiddels is zijn conglomeraat overladen met 100 miljard aan schulden. Dan is een nieuwe uitgave van 30 miljard euro veel, zeker als niemand weet wanneer die investering iets oplevert.

Als moet worden voorkomen dat het overnamefeestje wordt verknald door analisten die op een kladje sommetjes gaan maken, dan is het zaak dat te vieren voordat de sportzomer voorbij is.

Reageren? p.dewaard@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden