Is dit nu werkelijk een democratie?

De ingezonden brieven van dinsdag 19 juli.

Erdogan-aanhangers demonstreren op het Taksimplein in Istanbul, 16 juli.Beeld afp

Brieven van de dag: is dit nu werkelijk een democratie?

De militaire coupe in Turkije is mislukt. Alom in Turkije wordt de overwinning van de democratie bejubeld. Maar is dit nu werkelijk een democratie? Iedere vorm van oppositie wordt door Erdogan neergesabeld. Terwijl in elke echte democratie oppositie wordt gerespecteerd. Vrijheid van pers en meningsuiting worden tot het in het cachot gooien van journalisten ernstig beknot. Nu moet ook nog de rechterlijke stand het ontgelden met het wegsturen van maar liefst duizenden rechters! Die toch echt niet allemaal vriendjes van oppositieopponent nummer een Gülen zullen zijn geweest! Erdogan roept nu ook alweer om de doodstraf om zijn tegenstanders weg te werken. Misschien is het regime van Erdogan te prefereren boven een militair regime maar democratisch kan ik het niet noemen.

Maaike van Gilst, Dieren

Daadkracht

Erdogan is toch een stuk slimmer en beter dan ik dacht. In één lange nacht heeft hij een couppoging verijdelt, alle ruim 1.500 betrokken legerofficieren geïdentificeerd, een plan gemaakt om ze allemaal op te pakken en ze achter de tralies gezet. Dat alles vanuit een vakantiehuis in Marmaris dat de legerofficieren blijkbaar niet konden vinden.

Dat is nog eens daadkrachtig optreden.

Martin Meijer

Illusie

Aanhangers van Erdogan gaan na zijn oproep ook de Nederlandse straten op, gewapend met Turkse vlaggen. Deze merendeels van een dubbele nationaliteit voorziene medelanders juichen om het mislukken van de staatsgreep.

Daarmee bejubelen ze de kracht van de islam, de steeds verdergaande vermenging van politiek en godsdienst en de inperking van de vrijheid in woord en gedrag.

Heeft iemand nog echt de illusie dat deze groepen onze Nederlandse normen en waarden volgen en Nederlander zijn als het er echt op aankomt?

Mw. M. van der Leest- Kieboom, Reek

Dag van rouw

Vrijdagochtend hoorden we het nieuws over het vreselijke drama in Nice. Radiopresentatoren spraken hun verbijstering en afschuw uit en gaven daarmee uiting aan wat wij allen voelden. Maar de muziek, de radiospelletjes en de jingles waren opgewekt en vrolijk als altijd. Begrijpelijk. Frankrijk kondigt drie dagen van nationale rouw af. Wij volgen het nieuws. En daar blijft het voor ons bij. Eveneens begrijpelijk. Want het is toch vooral hun ramp.

Het pijnlijke bewijs hiervan is de onvermijdelijke vraag of er onder de slachtoffers ook Nederlanders zijn. Het zou goed zijn om een dag van rouw in Europa te hebben. Niet alleen om ons medeleven met de slachtoffers uit te drukken maar ook om onze verbondenheid met elkaar te verdiepen. Want deze rampen treffen ook ons, ons allen.

Hans Moormann, Bennekom

Goede Doelen

Ik vraag mij af of het werkelijke probleem bij de exorbitante salarissen van directeuren van Goede Doelen (Ten eerste, 15 juli) niet ligt bij de bemensing van de raden van toezicht of hoe die ook mogen heten.

Mijn indruk is dat die - als erebaantje en als uithangbord - worden bevolkt door mannen en vrouwen die zelf miljoenensalarissen gewend zijn (geweest). Een beloning van anderhalve ton is in de ogen van die mensen natuurlijk niet veel meer dan een fooi.

Dick Groenendijk

Inschattingsfout

Vorig jaar heb ik mijn bonus, mijn kerstpakket in geldbedrag, geschonken aan het Geleidehondenfonds. Dat leek mij een goede daad. Ik erken nu ook een inschattingsfout.

D. Thibaudier, Noordwijk

Schiphol

Schiphol aast op een fikse uitbreiding en de luchthaven beweert dat dit makkelijk kan. Schiphol is de vijfde luchthaven van Europa; ik mis hierin dat Nederland ook tot de topvijf van dichtstbevolkte landen ter wereld behoort! Schiphol goochelt met cijfers: meer starts en landingen leiden tot minder overlast voor 1,2 miljoen omwonenden.

Tot die omwonenden word ik niet gerekend. Ik woon in Dronten aan het Ketelmeer en tot 2013 was het hier muisstil. Sinds drie jaar is er een wachtkamer voor landingsverkeer van Schiphol boven mijn woning en heb ik grote delen van de dag last van overkomende vliegtuigen. Wandel ik in de regio Steenwijk, de Noordwest-Veluwe of de regio Salland, dan heb ik de hele middag last van overkomende vliegtuigen.

Misschien wordt het onderhand eens tijd om een stapje terug te doen in de globalisering en mondialisering en moet vliegen weer net als vroeger een luxeproduct worden. In 1993 betaalde ik 1.200 euro voor een retourticket naar Sydney; dat zou nu met 23 jaar prijscorrectie meer dan 4.500 euro zijn, maar je hebt al een retourticket voor 1.000 euro.

Met een stapje terug houden we in ons dichtbevolkte landje toch nog stiltegebieden over; dit komt het levensgeluk, de luchtkwaliteit als ook het klimaat ten goede.

Mirjam Jager, Dronten

Scheerkwast

In het sportkatern (18 juli) wordt Bernard Hinault weer eens 'De Das' genoemd. Hij wordt in Frankrijk inderdaad 'Le Blaireau' genoemd, en voor de gemiddelde Nederlander met een woordenboek is dat 'De Das'.

Een merkwaardige en onverklaarbare vergelijking met een man op een fiets.

Het woord betekent hier dan ook 'Scheerkwast'. In Hinaults gloriedagen reed hij onder meer voor een ploeg van Peugeot. Vóór de tijd van de verplichte helmen, omvatte hun uitrusting een geel/zwarte hoofdband.

De uit die band omhoogstekende haren van de renners suggereerden een scheerkwast, vandaar die toen wat geringschattend bedoelde bijnaam.

R. Noordam, Leusden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden