Is dit het loon van de woekerpolis?

Een zorgverzekering voor de huiskat kost 9,40 euro (basispakket) per maand. Er is voor poeslief ook een totaalpakket met Europadekking en gebitssanering, voor 34,17 euro per maand. Zelfs voor de papagaai bestaat er, naast het basispakket van 7,50 euro, een totaalpakket met Europadekking (13,50 per maand .


Nederlanders mogen dan flink klagen over hun eigen zorgpremies, voor hun huisdieren is soms geen tarief te hoog. Nederlanders, vermelden cultuurwijzers voor in Nederland wonende expats graag, verzekeren zich voor alles. Vaak zonder erbij na te denken, omdat bij vele verzekeraars de kosten van de premies nauwelijks opwegen tegen de baten van de uitkering.


Nederland telt niet voor niets nog altijd meer dan tweehonderd verzekeraars. Ze zijn een erfenis van de duizenden die er in Nederland - vooral in de 19de eeuw - werden opgericht om alle risico's af te dekken. Ze kwamen tot stand als bedrijf, coöperatie, onderlinge of in nog andere vorm. Er waren katholieke, protestantse, socialistische en neutrale verzekeraars. In de literatuur werd de verzekeringsagent de ideale burgerman.


Na de ontzuiling in de tweede helft van de vorige eeuw gingen de verzekeraars op in grote concerns als Nationale-Nederlanden, Aegon, Amev, Delta Lloyd, Univé, Reaal en Stad Rotterdam. Ze behoorden dankzij de enorme reserves tot de top van het Nederlandse bedrijfsleven en sloegen over de hele wereld, tot in Japan toe, hun vleugels uit. De samensmelting met banken tot 'bancassurance' was de volgende grote stap in de schaalvergroting.


Inmiddels hebben de Nederlanders steeds grotere twijfels over het nut van verzekeren. Sinds de huisvrouw een tweeverdiener is geworden, is er minder behoefte aan een potje voor het geval de kostwinnaar komt te overlijden.


Maar vooral de woekerpolisaffaire heeft iedereen de ogen geopend voor het feit dat er veel geld aan de strijkstok blijft hangen bij verzekeraars. Vooral de afzet van levenpolissen - veruit het lucratiefste deel van de verzekeringsbusiness - is daardoor ingestort. Sinds 2008 zijn de verkopen met 40 procent gedaald, in het bijzonder die van lijfrentepolissen. De premieontvangst van levenpolissen is met 21,9 miljard nu lager dan in 1999. Ook de premiebetalingen aan schadeverzekeringen is sinds 2008 met een miljard gedaald.


De verzekeraars moeten op de blaren zitten. Sinds de crisis zijn al zevenduizend verzekeringsagenten aan de dijk gezet. Daar komen er nu 1.350 bij, door de sanering bij Nationale-Nederlanden. De financiële dienstverleningssector lijkt in zijn geheel te worden ontmanteld. De banken, die twintig jaar geleden de grote geldzak met veel liefde omarmden, willen weer van hun verzekeringstak af. Dankzij banksparen kunnen ze zelf de premies binnenhalen. De verzekeraars kijken met lede ogen toe.


Alleen van de kat en papagaai kunnen ze niet voortbestaan.


REAGEREN?


P.DEWAARD@VOLKSKRANT.NL


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden