Is de Texaanse cowboy toch een visionair?

Na een week waarin de dood van de Tsjetsjeense rebellenleider Maschadov, de demonstraties in Syrië en Libanon en de crisis binnen de IRA de media beheersten, valt het uiteraard voor de internationale weekbladen niet mee nog nieuwe krenten in de pap te mengen....

Eerst Focus. 'Had hij toch gelijk?', luidt de kop op pagina 204, waarmee het Duitse weekblad de vraag stelt die de Amerikaanse bladen Time en Newsweek een week eerder al opwierpen: is de Texaanse cowboy bij nader inzien toch niet gewoon een visionair? Newsweek durfde het verst in zijn conclusie te gaan door te stellen dat Bush 'op de juiste weg' zit.

Zo stellig durft Focus zich nog niet uit te drukken. Het blad benadrukt nog maar eens hoeveel aanslagen dagelijks in Irak worden gepleegd, hoe broos de verhoudingen in de Arabische wereld zijn en hoe vaak de wereld valse hoop heeft gekoesterd, maar kan toch niet ontkennen dat in het Midden-Oosten symptomen van een lente zichtbaar zijn.

Wie tussen de regels leest, proeft hoezeer Focus verbaasd en gelijkertijd geïmponeerd is door wat Bush in het Midden-Oosten heeft weten los te maken. De auteur trekt een parallel met Ronald Reagan - Bush' grote voorbeeld, naar het schijnt - die aanvankelijk smalend werd aangeduid als een naïeveling, maar nu in brede kring wordt gezien als de architect die de Koude Oorlog wist te winnen.

Een vergelijkbare kentering in de beeldvorming lijkt zich volgens Focus te voltrekken rond Bush. Waar het toenemend aantal gesneuvelde Amerikaanse militairen in Irak zich tot voor kort vertaalde in een snel slinkend vertrouwen in de goede afloop onder het Amerikaanse publiek, blijkt thans uit peilingen dat veel Amerikanen Irak inmiddels beschouwen als een moeilijke, doch onvermijdelijke fase van een veel grootsere missie - het verspreiden van democratie in de wereld.

Opvallender nog zijn de positieve kritieken die Bush krijgt van politici die eerder zijn beleid hekelden. Bill Clinton zwaaide zijn opvolger lof toe vanwege de verkiezingen in Irak, de democratische senator Edward Kennedy noemde de ontwikkelingen in het Midden-Oosten 'enorm constructief' en de voormalige veiligheidsadviseur van Clinton, Sandy Berger, prees Bush evenzeer. 'Ik weet dat mijn partijvrienden het niet graag horen, maar mijn antwoord is: jazeker, er worden in het Midden-Oosten successen geboekt.'

Gesteld dat Bush de wind in de rug heeft, dringt de vraag zich op welke koers Iran de komende maanden kiest. Op 24 juni kiest dat land een nieuwe president en The Economist vermoedt dat Ali Rafsanjani weleens de beste optie zou kunnen zijn. Van 1989 tot 1997 was hij ook al president.

Rafsanjani geniet internationaal enig respect en zou de gespannen relatie tussen Teheran en Washington - voortvloeiend uit Irans nucleaire plannen - moeten kunnen bezweren. De sleutel ligt echter bij de Iraanse leider, ayatollah Ali Khamenei, meent The Economist. Khamenei zou het liefst een van de radicale geestelijke presidentskandidaten steunen, maar zal uit praktisch oogpunt wellicht zijn zegen geven aan de gematigde Rafsanjani. Want alleen zo kan Iran de Grote Satan (de VS) buiten de deur houden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden