'Is de niet herkende grap nog een grap?'

Natuurlijk neemt Johan Fretz het in zijn column op voor Theo Maassen (O&D, 8 januari) en maakt hij en passant DWDD-achtig reclame voor zijn eigen voorstelling. Dat zou ik ook doen, als ik columnist was en cabaretier. Maar dat ben ik niet, ik ben namelijk dirigent én cabaretier, een onmogelijke combinatie.


Op 'metaniveau' zegt Fretz: 'Dat je zijn (Theo Maassens, red.) grap over Wilders letterlijk neemt, is in de context van de hele show al wat vreemd.' Op meta-niveau praten over een grap, dat kan ik ook. Bijvoorbeeld: een avond lang dingen zeggen die je niet meent, is blijkbaar grappig. Maar wanneer een grap niet als grap wordt herkend, is het dan nog een grap? Stel, ik maak een stoel in de vorm van, en net zo groot als, een reiswekker. Zou het dan nog als stoel herkend worden? Sterker nog: ís het dan nog wel een stoel? Kijk, dan gaat het ergens over.


Ik ben opgegroeid met de grappenmakerij van Gerard Reve en Harry Mulisch, die elkaar heerlijk aanvulden in die polemiek over ironie. Ik schrijf nu, als 'jonge' cabaretier, aan mijn tweede programma en denk er sterk over om er geen grappen in te stoppen. Eens kijken wie er dan allemaal columns over mij gaan schrijven.


Jan van Maanen, cabaretier en dirigent, Mechelen


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden