Is de euro inmiddels de Vloek van Maastricht?

Waar in een grot het geboortekaartje van de euro hangt, kan nu voor 150 gulden worden gegeten.

Het geboortekaartje van de euro is te vinden in een grot bij het Limburgse Chateau Neercanne. Na een staatsbanket, dat koningin Beatrix aanbood als prelude op het Verdrag van Maastricht, kreeg directeur Peter Harkema dertien regeringsleiders zo gek om op 9 december 1991 in houtskool hun handtekening te zetten op de mergelwand achter een door hem haastig in elkaar gezet tableau.


Nu leest de lijst van de peters en meters - Mitterrand, Lubbers, Martens (België), Schlüter (Denemarken), Helmut Kohl, Mitsotakis (Griekenland), Haughney (Ierland), Andreotti, Santer (Luxemburg), Cavaco Silva (Portugal), González Márquez (Spanje), Major en voorzitter Jacques Delors van de Europese Commissie - als een opsomming van de daders de rampspoed waarmee Europa nu is opgezadeld. Enkelen leven niet meer, anderen zijn gepensioneerd, alleen de Portugees heeft nog een ceremoniële functie als president van het land.


Het drama dat zich ontvouwt moet hen dagelijks als een nachtmerrie achtervolgen. Waarschijnlijk zouden ze het liefst morgen hun handtekening van het mergel bij Maastricht willen vegen.


Als begindatum voor de eurocrisis wordt 9 oktober 2009 genoemd, toen premier George Papandreou aantrad en bekendmaakte dat de cijfers over de Griekse begrotingstekorten waren vervalst. Sindsdien kan van de Vloek van Maastricht worden gesproken. In mei 2010 werd het eerste noodfonds voor Griekenland opgetuigd met 110 miljard euro - een bedrag dat toen als afdoende werd gezien.


Veel van de Europese leiders die daar bij waren, zullen nu wensen dat ze toen maar meteen een einde aan het euroavontuur hadden gemaakt. De meesten zijn niet meer in functie (Papandreou, Sarkozy, Zapatero, Berlusconi, Cowen, Vanhanen, Balkenende) maar zullen erkennen dat ze zich in een financieel mijnenveld hebben begeven. Misschien geloofden ze niet echt - wat ze wel beweerden - dat de Grieken tot op de laatste cent de leningen zouden terugbetalen. Maar ze zouden niet verwacht hebben dat die inzet in juli 2012 zou zijn verveelvoudigd tot biljoenen.


De leiders van nu staan voor een onmogelijk dilemma. Moeten ze er alsnog de stekker uit trekken en accepteren dat die biljoenen over de balk zijn gegooid, of moeten ze de gok wagen dat met nog meer geld het misschien wel goed komt. De economen spreken elkaar tegen, de diplomaten zijn verward en de leiders hebben het einde bereikt van wat politiek mogelijk is.


Voordat met een overlijdensverklaring in Neercanne ook het slotakkoord is gezet, kan daar sinds mei weer voor 150 gulden per couvert worden gedineerd.


Het nieuwe geboortekaartje in de maak is een slecht voorteken.


Reageren? p.dewaard@Volkskrant.NL


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden