Column

Is acteur Kevin Spacey net zo'n stiekeme hufter als veel van zijn personages?

Kevin Spacey in Usual Suspects.

Wat heeft Kevin Spacey de afgelopen jaren veel opgestoken van zijn House of Cards-personage Frank Underwood, klonk het de afgelopen dagen. Net als het rücksichtslose presidentspersonage bleek Spacey een expert in (media)manipulatie toen hij onlangs werd beschuldigd van het aanranden van een 14-jarige jongen.

Hij kon zich niet herinneren dat hij dertig jaar geleden de destijds minderjarige acteur Anthony Rapp op een bed had gedrukt en avances had gemaakt, schreef hij in een statement. Mocht het toch gebeurd zijn, dan was hij vast dronken en in dat geval sorry. En o ja, dit was meteen een uitstekend moment om bekend te maken dat hij homoseksueel is.

De doortrapte Spacey probeerde zijn coming-out te gebruiken om de aandacht van dat 'minderjarige' af te leiden, stelden critici. Dat hóéft natuurlijk niet: het hele statement klinkt nogal slecht doordacht. 'Dronken' is sowieso een waardeloos excuus en het is oneindig dom het lastigvallen van minderjarigen en homoseksualiteit met elkaar in verband te brengen. Misschien was dit een onhandigheid van Spacey (en diens pr-team) die met de coming-out vooral hoopten te benadrukken hoe eerlijk hij was in zijn verklaring. Dat het nieuws zou zijn, dat wist hij. Zijn homoseksualiteit gold als publiek geheim, maar duidelijkheid verschafte hij nooit. De afgelopen jaren maakte hij er vaak onhandige grappen over, maar in interviews zei hij dat zijn privéleven niemand wat aan ging. Spacey was bang dat dat het acteren in de weg zou gaan zitten. Dat kijkers hém zouden gaan zien op het witte doek en niet zijn personages.

Dus wie Spacey ziet, denkt aan al die mannen die hij speelde: vooral manipulatieve, egocentrische, nare types die nooit helemaal zijn wie ze lijken. Is Spacey een hufter en speelt hij daarom hufters zo goed, of speelt hij hufters zo goed dat mensen denken dat hij dat ook is?

Dat hij een minderjarige seksueel belaagde, valt op geen enkele manier goed te praten (alleen in Parijs misschien, waar de van ernstiger zaken beschuldigde Polanski momenteel wordt geëerd met een retrospectief). Dit alles bewijst zowel Spacey's gelijk als zijn ongelijk over zijn geslotenheid: was hij minder schimmig geweest over zijn persoonlijk leven, dan hadden niet alleen dit schandaal, zijn dubbelleven en zijn onsympathieke personages het beeld van hem gekleurd. Tegelijkertijd is met terugwerkende kracht gebeurd wat hij voorspelde: wie nu zijn films bekijkt, ziet alleen nog een man die een minderjarige jongen heeft aangerand.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden